Mico (rodzaj ssaków)
Wygląd
Mico | |||
Lesson, 1840[1] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – uistiti czarnoogonowa (M. melanurus) | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Infrarząd | |||
Rodzina | |||
Rodzaj |
Mico | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Simia argentata Linnaeus, 1758 | |||
Synonimy | |||
| |||
Podrodzaje i gatunki | |||
|
Mico – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny pazurkowcowatych (Callitrichidae).
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[5][6][7].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała 18–24 cm, ogona 26–40 cm; masa ciała 250–475 g[6][8].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj zdefiniował w 1840 roku francuski chirurg i zoolog René Lesson w książce swojego autorstwa o tytule Species des mammifères bimanes et quadrumanes[1]. Na gatunek typowy Lesson wyznaczył (oznaczenie monotypowe) uistiti srebrzystą (M. argentatus).
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]- Mico: lokalna nazwa Mico używana nad rzeką Orinoko oznaczająca długoogoniastą małpę[9].
- Liocephalus: gr. λειος leios „gładki”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”[10]. Gatunek typowy: Simia argentata Linnaeus, 1758
- Micoella: rodzaj Mico Lesson, 1840; łac. przyrostek zdrabniający -ella[9]. Gatunek typowy: Mico sericeus J.E. Gray, 1868 (= Hapale chrysoleuca J.A. Wagner, 1842).
- Calibella: gr. καλλος kallos ‘piękno’, od καλος kalos ‘piękny’; port. bela lub wł. bella ‘piękny’[11]. Gatunek typowy: Callithrix humilis M.G.M. Van Roosmalen, T. Van Roosmalen, Mittermeier & Fonseca, 1998.
Podział systematyczny
[edytuj | edytuj kod]Do rodzaju należą następujące gatunki zgrupowane w dwóch podrodzajach[12][8][5][13]:
- Calibella M.G.M. van Roosmalen & T. van Roosmalen, 2003
- Calibella humilis (M.G.M. van Roosmalen, T. van Roosmalen, Mittermeier & Fonseca, 1998) – pigmejka czarnoczapeczkowa
- Mico Lesson, 1840
- Mico mauesi (Mittermeier, M. Schwarz & Ayres, 1992) – uistiti amazońska
- Mico humeralifer (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1812) – uistiti frędzloucha
- Mico saterei (J.S. Silva & Noronha, 1998) – uistiti zwinna
- Mico melanurus (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1812) – uistiti czarnogoonowa
- Mico acariensis M.G.M. van Roosmalen, T. van Roosmalen, Mittermeier & Rylands, 2000 – uistiti nadrzeczna
- Mico marcai (Alperin, 1993) – uistiti reliktowa
- Mico schneideri Costa-Araújo, J.S. Silva, Boubli, Rossi, Hrbek & Farias, 2021
- Mico nigriceps (Ferrari & Lopes, 1992) – uistiti czarnogłowa
- Mico intermedius (Hershkovitz, 1977) – uistiti dżunglowa
- Mico rondoni Ferrari, Sena, Schneider & J.S. Silva, 2010 – uistiti drobna
- Mico munduruku Costa-Araújo, Farias & Hrbek, 2019
- Mico argentatus (Linnaeus, 1771) – uistiti srebrzysta
- Mico chrysoleucos (J.A. Wagner, 1842) – uistiti biało-złota
- Mico leucippe O. Thomas, 1922 – uistiti biała
- Mico emiliae (O. Thomas, 1920) – uistiti parańska
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b R.P. Lesson: Species des mammifères bimanes et quadrumanes; suivi d’un mémoire sur les Oryctéropes. Paris: J.B. Baillière, 1840, s. 184, 192. (fr.).
- ↑ J.A. Wagner: Supplementband. W: J.Ch.D. von Schreber: Die Säugthiere in Abbildungen nach der Natur, mit Beschreibungen. Cz. 1: die Affen und Fleberthiere. Erlangen: Expedition des Schreber'schen säugthier- und des Esper’schen Schmetterlingswerkes, 1840, s. ix, v bis. (niem.).
- ↑ J.E. Gray: Catalogue of monkeys, lemurs, and fruit-eating bats in the collection of the British museum. London: Printed by order of the Trustees, 1870, s. 130. (ang.).
- ↑ Roosmalen i Roosmalen 2003 ↓, s. 2.
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 174–176. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ a b A.B. Rylands & R.A. Mittermeier: Family Callitrichidae (Marmosets and Tamarins). W: R.A. Mittermeier, A.B. Rylands & D.E. Wilson (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 3: Primates. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 308–. ISBN 978-84-96553-89-7. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Mico. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-04].
- ↑ a b Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 112–113. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ a b Palmer 1904 ↓, s. 420.
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 378.
- ↑ Roosmalen i Roosmalen 2003 ↓, s. 3.
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-09-11]. (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 36–37. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904. (ang.).
- M.G. van Roosmalen & T. van Roosmalen. The description of a new marmoset genus, Callibella (Callitrichinae, Primates), including its molecular phylogenetic status. „Neotropical Primates”. 11 (1), s. 1–10, 2003. (ang.).