Mieczysław Paszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mieczysław Paszkiewicz (ur. 10 lutego 1925 w Linowie, zm. 23 sierpnia 2004 w Londynie) – polski poeta, pisarz, historyk sztuki, pedagog. Profesor i wieloletni dziekan Wydziału Humanistycznego Polskiego Uniwersytetu Na Obczyźnie - PUNO.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Ludwika i Janiny z Horczaków. Po wybuchu II wojny światowej był żołnierzem Narodowej Organizacji Wojskowej. Po aresztowaniu i uwięzieniu na Zamku w Lublinie, w 1941 został wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz, a następnie do Mauthausen-Gusen. W obozie uczestniczył w konspiracyjnych konkursach literackich. W 1944 uzyskał swoją pierwszą nagrodę za wiersz Madonna bruku. Twórczość jego i pozostałych poetów obozowych: Konstantego Ćwierka, Bronisława Kamińskiego, Gustawa Przeczka, Grzegorza Timofiejewa, Włodzimierza Wnuka i Zdzisława Wróblewskiego stanowiła trwały wkład do literatury polskiej okresu okupacji[1].

Od 1946 przebywał w Londynie, studiował na The Politechnic School of Art / University of Westminster w Londynie. W 1984 r. uzyskał stopień naukowy doktora na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie (Tematyka polska w twórczości Stefana Della Belli, 1984, promotor Józef Jasnowski). Wykładał historię sztuki na uniwersytecie w Londynie i Cambridge. Od 1985 roku aż do śmierci pełnił funkcję dziekana Wydziału Nauk Humanistycznych PUNO.

Debiutował w 1939 roku poematem prozą Nocturn w lubelskim piśmie literacki. Wydał 17 książek, w tym 4 tomiki poezji: Zmiany (Londyn 1957), Opowiadania jońskie (Kraków 1982), Przebudzenie jesienią (Lublin 1995), Byt niemy (Londyn 1996), a także utwory prozatorskie, jak Rozmowy z Saszą (Lublin 1994) oraz eseje i szkice: Zrywając kwiaty w Stabie (Kraków 1977), Ziemia obiecana innym (Londyn 1985). Jego artykuły naukowe, eseje i utwory poetyckie ukazywały się w pismach naukowych i literackich, m.in. w Biuletynie Historii Sztuki, Bulletin du Musee National de Varsovie, Polskim Słowniku Biograficznym, The Journal of Arms and Armour Society, Oficynie Poetów i innych.

W 1955 wraz z Ludwikiem Angererem założył i redagował miesięcznik Merkuriusz Polski. Był współzałożycielem wydawnictwa naukowego „Materiały do Biografii, Genealogii i Heraldyki Polskiej” w Paryżu-Buenos Aires. Był członkiem: Royal Archaeological Institute, Rady Wykonawczej Fundacji Jana Pawła II, Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie, Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, Polskiego Towarzystwa Genealogicznego w Warszawie oraz współpracownikiem Komisji Historyczno-Filozoficznej[2]...

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Stefano della Bella. Wjazd wspaniały posłów polskich do Paryża, AD 1645 (Londyn 1956)
  • Zmiany, poezje (Londyn 1957)
  • Marian Kratochwil - Szkicownik kresowy(Londyn 1958)
  • Muzeum Polskie (Londyn 1969-78)
  • Jacek Malczewski w Azji Mniejszej i w Rozdole (Londyn 1972)
  • Zrywając kwiaty w Stabie (Kraków 1977)
  • Kamień i muszla. Notatnik podróżny(Londyn 1979)
  • Gorejący kamień. Notatki podróżne (Kraków 1980)
  • Granice Europy. Notatki podróżne (Londyn 1982)
  • Opowiadania jońskie, poezje (Kraków 1982)
  • Ziemia obiecana innym (Londyn 1985)
  • Śladem Antygony (Lublin 1993)
  • Rozmowy z Saszą (Lublin 1994)
  • Przebudzenie jesienią, poezje (Lublin 1995)
  • Byt niemy, poezje (Londyn 1996)
  • O Bogu, prozą (Lublin 1999)
  • Książę na pustej scenie (Lublin 2002)
  • ok. 80 biogramów w Polskim Słowniku Biograficznym

Nagrody literackie[edytuj | edytuj kod]

  • konspiracyjny konkurs literacki w obozie koncentracyjnym w Mauthausen-Gusen (za utwór Madonna bruku) 1944
  • "Młodych" (Londyn) 1957
  • Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie 1958 i 1985
  • Nagroda Fundacji im. Kościelskich 1969
  • Fundacji Promocji Spraw Słowiańskich w Lublinie 1999

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mauthausen-Gusen, poezja i pieśni więźniów, Stanisław Dobosiewicz, Instytut Wydawniczy Pax 1983, s. 24
  2. Wybór członków Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, Polskie Towarzystwo Naukowe na Ojczyźnie s. 107. docplayer.pl. [dostęp 2016-10-14].
  3. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 28, Nr 4 z 31 grudnia 1977.