Mikołaj Łysakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mikołaj Łysakowski herbu Lubicz (zm. 1585) – wielokrotny poseł I Rzeczypospolitej, stolnik czerski, kasztelan chełmski (1576) i lubaczowski (1564-1572).

Urodził się jako syn Jana Łysakowskiego, Mieszkał na ziemi bełskiej. Podobnie jak i inni z jego rodu, wyjeżdżał na nauki do Krakowa, Niemiec i Włoch. Zaczynał jako poborca i dzierżawca ceł na Rusi. Został podsędkiem bełskim i stolnikiem czerskim. Był wybijającym się politykiem ówczesnej Polski. Wybierany wielokrotnie na posła. Był członkiem komisji do rewizji królewszczyzn na sejmie 1563/1564 roku[1]. Uczestniczył w pracach nad unią lubelską. W 1573 roku potwierdził elekcję Henryka III Walezego na króla Polski[2]. Był przy powołaniu generalnych sądów wojewódzkich województwa ruskiego we Lwowie w 1575. Był właścicielem licznych dóbr nawet na Litwie, m.in. w 1567 – współwłaścicielem z braćmi Piotrem Łysakowskim–Gostkowskim i Stanisławem Łysakowskim – Łysakowa, skąd wywodził się jego ród Łysakowskich.

Był od 1580 r. drugim mężem Jadwigi Sierzchowskiej h. Drzewica (ur. 1530 – zm. po 1579) – córki Stanisława Sierzchowskiego. Synowie jego też należeli do wybitnych postaci. Np. Jakub Łysakowski był dworzaninem królewskim i piastował wiele urzędów w Ziemi Chełmskiej, wspierał w wojnach Stefana Batorego.

Poseł na sejm 1563/1564, 1564, 1565, 1567, 1569 roku.[3]

Zmarł w 1585 roku.

Jego wnukiem był kniaź Mikołaj Lew Sołomerecki (zm. 1626/7) – podkomorzy piński, kasztelan smoleński.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Chłapowski, Realizacja reform egzekucji dóbr 1563-1665. Sprawa zastawów królewszczyzn małopolskich, Warszawa 1984, s. 28.
  2. Świętosława Orzelskiego bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572-1576, Kraków 1917, s. 150
  3. Ludwik Kolankowski, Posłowie sejmów Zygmunta Augusta, w: Reformacja w Polsce, rocznik V, nr 17-18, Warszawa 1928, s. 128-134.