Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 1975

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mistrzostwa świata
w kolarstwie torowym

Cycling (track) pictogram.svg
197419751976
2025 sierpnia 1975
Belgia Liège, Belgia

72. Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 1975 odbyły się w belgijskim Liège. W programie mistrzostw znalazło się jedenaście konkurencji: sprint i wyścig na dochodzenie dla kobiet oraz sprint, wyścig na dochodzenie, wyścig ze startu zatrzymanego zarówno dla zawodowców jak i amatorów, wyścig drużynowy na dochodzenie zawodowców, a także wyścig tandemów i wyścig na 1000 m dla mężczyzn.

Medaliści[edytuj]

Kobiety[edytuj]

Konkurencja Gold medal with cup.svg Złoto Silver medal with cup.svg Srebro Bronze medal with cup.svg Brąz
Sprint indywidualny Stany Zjednoczone Sue Novara Czechosłowacja Iva Zajícková Stany Zjednoczone Sheila Young
Wyścig indywidualny na dochodzenie Holandia Keetie van Oosten-Hage Stany Zjednoczone Mary Jane Reoch Wielka Brytania Denise Burton

Mężczyźni[edytuj]

Konkurencja Gold medal with cup.svg Złoto Silver medal with cup.svg Srebro Bronze medal with cup.svg Brąz
Sprint indywidualny amatorów Francja Daniel Morelon Włochy Giorgio Rossi Niemiecka Republika Demokratyczna Emanuel Raasch
Wyścig indywidualny na dochodzenie amatorów Niemiecka Republika Demokratyczna Thomas Huschke Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Osokin Włochy Orfeo Pizzoferrato
Wyścig ze startu zatrzymanego amatorów Holandia Gaby Minneboo Państwo Hiszpańskie Miguel Espinós Francja Jean Pinsello
Sprint indywidualny zawodowców Australia John Nicholson Dania Peder Pedersen Japonia Ryōji Abe
Wyścig indywidualny na dochodzenie zawodowców Holandia Roy Schuiten Norwegia Knut Knudsen Belgia Dirk Baert
Wyścig ze startu zatrzymanego zawodowców Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Dieter Kemper Holandia Cees Stam Holandia Jan Breur
Wyścig drużynowy na dochodzenie  RFN
Günther Schumacher
Peter Vonhof
Hans Lutz
Gregor Braun
 ZSRR
Władimir Osokin
Witalij Pietrakow
Wiktor Sokołow
Aleksandr Pierow
 NRD
Norbert Dürpisch
Thomas Huschke
Klaus-Jürgen Grünke
Uwe Unterwalder
Wyścig na 1000 m Niemiecka Republika Demokratyczna Klaus-Jürgen Grünke Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Eduard Rapp Polska Janusz Kierzkowski
Tandemy -[1]  Czechosłowacja
Vladimír Vačkář
Miroslav Vymazal
 ZSRR
Anatolij Jabłunowski
Siergiej Komiełkow

Klasyfikacja medalowa[edytuj]

Miejsce Państwo Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg Razem
1.  Holandia 3 1 0 4
2.  NRD 2 0 2 4
3.  RFN 2 0 0 2
4.  Stany Zjednoczone 1 1 1 3
5.  Francja 1 0 1 2
6.  Australia 1 0 0 1
7.  ZSRR 0 3 1 4
8.  Czechosłowacja 0 2 0 2
9.  Włochy 0 1 1 2
10.  Dania 0 1 0 1
 Hiszpania 0 1 0 1
 Norwegia 0 1 0 1
13.  Belgia 0 0 2 2
14.  Japonia 0 0 1 1
 Polska 0 0 1 1
 Wielka Brytania 0 0 1 1

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. |awody wygrali reprezentanci Polski: Benedykt Kocot i Janusz Kotliński, jednak odebrano im złoty medal, po tym jak nie stawili się do kontroli antydopingowej.