Modernizm we Francji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Historia architektury
< Architektura secesji
Modernizm
Czas trwania: XX wiek
Zasięg: świat
... we Francji
... w Holandii
... w Niemczech
... w Polsce
... w Rosji i ZSRR
... w Skandynawii
... w Stanach Zjednoczonych
... w Wielkiej Brytanii
... we Włoszech
... w Europie Środkowej
... poza Europą i USA
Konstruktywizm
Ekspresjonizm
Styl międzynarodowy
Architektura organiczna
Późny modernizm
Postmodernizm >


Modernizm (fr. Architecture moderne, modernisme) w architekturze francuskiej została zapoczątkowana przez Augusta Perreta i Toniego Garniera, architektów wywodzących się z tradycji akademickiej (École des Beaux Arts). Tony Garnier w 1901 roku zaprojektował Cité industrielle, wizjonerski kompleksowy plan miasta przemysłowego o charakterze linearnym, w którym po raz pierwszy odseparowano ruch pieszy i kołowy oraz zabudowę przemysłową, mieszkalną i zieleń. Koncepcja ta znacznie wyprzedzała swoje czasy i została skodyfikowana dopiero w 1933 roku przez CIAM, stając się podstawą nowoczesnej urbanistyki. Garnier zaproponował też luźne ustawienie bloków, szkół, szpitali i domów o kubicznych bryłach z ogrodami na dachach. We Francji stosunkowo szybko zdano sobie sprawę z możliwości płynących z użycia żelbetu w architekturze, kierując się wywodzącym z nauczania Eugène Viollet-le-Duca poglądem, że budowanie oparte na technicznych możliwościach i uwarunkowaniach, lecz jednocześnie kształtowane estetycznie może dorównać wielkim dziełom starożytności i gotyku. Pierwsze prace doświadczalne przy użyciu żelbetu wykonywał François Hennebique, a za pierwszy budynek mieszkalny w Europie zbudowany przy użyciu żelbetowego szkieletu można uznać przełomowy dom przy rue Franklin w Paryżu z 1902 roku projektu Augusta Perreta. Modernizm francuski rozwijał się w związku z artystami kubistycznymi, puryzmem oraz z założonym w 1920 roku pismem L’Esprit Nouveau, które współzakładał uczeń Perreta, Charles Edouard Jeanneret znany jako Le Corbusier, działalność którego wywarła ogromny wpływ na współczesną architekturę.

Nowoczesność w formie propagowanej przez Le Corbusiera była we Francji przez dłuższy czas nie akceptowana przez krytykę i uważana za obcy element. Nie udało się też we Francji stworzyć grupy na miarę De Stijl czy Bauhausu, nowoczesne osiedla powstawały rzadko (np. w Pessac). Przed II wojną światową rozwój modernizmu francuskiego był niemal całkowicie zależny od prywatnych mecenasów. Pewną zmianę sytuacji przyniósł upadek Neues Bauen w Niemczech i przejęcie inicjatywy w CIAM przez środowisko związane z Le Corbusierem.

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Wybrane przykłady modernizmu we Francji[edytuj]

(lista chronologiczna)

Główni przedstawiciele modernizmu we Francji[edytuj]

Pierre Chareau | Le Corbusier | Eugène Freyssinet | Tony Garnier | Marcel Lods | Auguste Perret | Jean Prouvé | Robert Mallet-Stevens