Muryson (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wizerunek herbu z Księgi herbowej rodów polskich Juliusza Ostrowskiego

Muryson − polski herb szlachecki pochodzenia szkockiego, herb własny z indygenatu.

Opis herbu[edytuj]

Opis herbu z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

W polu srebrnym trzy głowy murzyńskie z czerwoną przepaską wokół skroni[1].

Klejnot – nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.

Labry czarne, podbite srebrem.

Opis herbu z Księgi herbowej rodów polskich Juliusza Ostrowskiego:

Quote-alpha.png
W polu srebrnem – trzy głowy murzyńskie z przepaską srebrną koło skroni. Nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.[2].

Opis Kaspra Niesieckiego:

Quote-alpha.png
Na tarczy w polu białem albo srebrnem, powinny być trzy głowy murzyńskie, z których dwie podle siebie na górze, trzecia pod niemi na spodzie[3]

Wzmianki heraldyczne[edytuj]

Herb pochodzenia szkockiego, herb rodziny Morison de Manners[4], osiadłej w Polsce na początku XVII wieku. W 1676 podczas sejmu koronacyjnego Jana III Sobieskiego, na wniosek hetmana Dymitra Wiśniowieckiego, za zasługi wojenne, bracia Aleksander i Wilhelm Murison (Morrison)[5]oficerowie regimentu piechoty wojewody bełskiego Konstantego Wiśniowieckiego otrzymali indygenat i herb[6].

Herbowni[edytuj]

Jedna rodzina herbownych (herb własny): Morison (Muryson, Mirisson)

Przypisy

  1. Tadeusz Gajl, Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s.234
  2. Juliusz Ostrowski, Księga herbowa rodów polskich, Cz. 2, s.220
  3. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopismów, dowodów urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza, tom VI, Lipsk 1841, str.494
  4. Juliusz Ostrowski, Księga herbowa rodów polskich, Cz. 2, s.220
  5. Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, tom XI, s.281
  6. Marek Wagner, Słownik Biograficzny oficerów polskich drugiej połowy XVII wieku, tom I, Oświęcim 2013, str.192

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 234. ISBN 978-83-60597-10-1.

Linki zewnętrzne[edytuj]