Muzeum Diecezjalne we Włocławku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Diecezjalne we Włocławku
Ilustracja
Muzeum Diecezjalne, plac Kopernika 3, Włocławek
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość Włocławek
Adres plac Kopernika 3
87-800 Włocławek
Data założenia 1995
Dyrektor ks. Zbigniew Łukasik
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Muzeum Diecezjalne we Włocławku”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Muzeum Diecezjalne we Włocławku”
Ziemia52°39′40,4539″N 19°04′09,2834″E/52,661237 19,069245
Strona internetowa

Muzeum Diecezjalne we Włocławku – muzeum z terenu diecezji włocławskiej, prezentujące zbiory sztuki sakralnej różnych epok.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Muzeum Diecezjalne znajduje się w dawnym kolegium wikariuszy katedralnych, przy placu Mikołaja Kopernika 3 we Włocławku.

Muzeum Diecezjalne we Włocławku po remoncie

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obraz „Powrót syna marnotrawnego” Guercino, 1666, Muzeum Diecezjalne

Pierwsze Muzeum Diecezjalne powstało w 1870 przy Seminarium Duchownym. Było pierwszym placówką tego typu, znajdującą się na ziemiach polskich pod zaborem rosyjskim[1].

Zbiory muzealne zaczęli zbierać – Zenon i Stanisław Chodyński, kontynuowali zaś Stanisław Kazimierz Zdzitowiecki, księża Idzi Radziszewski i Józef Jędrychowski. Początkowo były to eksponaty do celów naukowych, które dały początek kolekcji zwanej muzeum seminaryjnym[2]. W okresie przedwojennym gromadzono obiekty z całej diecezji. Wśród zbiorów były dzieła sztuki religijnej oraz świeckiej: malarstwo, rzeźba, szaty liturgiczne, numizmaty, medale, fotografie. Eksponaty pochodziły głównie z darów, z prywatnych kolekcji kapłanów diecezji włocławskiej[3]. W okresie II Rzeczypospolitej kolekcje muzealne były już użyczane na wystawy ogólnopolskie, prowadzony był także inwentarz zbiorów. Kolekcja była powiększana o nowe zabytki, zaczęto również udostępniać zbiory za porozumieniem z kustoszem. Niestety w czasie II wojny światowej większość cennych eksponatów uległa rozgrabieniu, przetrwała jedynie niewielka część zbiorów. Po II wojnie światowej na długie lata Muzeum Diecezjalne przestało istnieć.

W 1995 dekretem ówczesnego biskupa ordynariusza podjęto decyzję o reaktywacji muzeum. Placówka otrzymała część parteru budynku przy pl. Kopernika 2. Muzeum zostało ponownie otwarte w 2005 roku. W 2007 postanowiono rozbudować dawne kolegium wikariuszy. Prace rozpoczęły się w marcu 2011 roku, dzięki staraniom biskupa włocławskiego Wiesława Alojzego Meringa[4].

W 2012 zakończyła się gruntowna modernizacja muzeum. Przebudowa polegała nie tylko na przywróceniu budynkowi historycznego wyglądu, rekonstrukcji detali architektonicznych, ale również na podniesieniu jego funkcjonalności poprzez dobudowanie nowej części, w której znalazła się aula z infrastrukturą dla organizacji wystaw czasowych, koncertów oraz magazyny muzealne, zaplecze socjalne, pracownie konserwatorskie[5].

Ekspozycja muzealna[edytuj | edytuj kod]

Kopia Czary Włocławskiej, pochodzącej z I poł. X wieku.

Muzeum posiada ponad dwa tysiące eksponatów prezentowanych w ośmiu salach i korytarzu, w układzie epok historycznych m.in. szaty liturgiczne (ornaty renesansowe i barokowe) iluminowane inkunabuły, naczynia liturgiczne z pracowni augsburskiej z XVII w., obrazy (Ukrzyżowanie Cerrea de Vivar, Modlitwa w Ogrójcu), rzeźby (Piety i grupy Świętej Anny Samotrzeć, Madonny), rokokowe meble, pamiątki po Ojcu Świętym Janie Pawle II, portrety biskupów kujawskich, kolekcja medali pamiątkowych, krzyże celtyckie, rzeźby antyczne, kielichy gotyckie, monstrancje, relikwiarze[6].

W zbiorach muzeum znajduje się również kopia czary włocławskiej, przekazana w 2011 r. przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego na ręce biskupa włocławskiego Wiesława Meringa[7]. Oryginał pochodzący z I poł. X w. znajduje się obecnie w Muzeum Narodowym w Krakowie[8].

W muzeum znajdują się także Izby pamięci biskupa Michała Kozala oraz kardynała Stefana Wyszyńskiego[9].

Muzeum organizuje liczne wystawy czasowe, koncerty muzyki jazzowej, fortepianowe, zespołów smyczkowych oraz spotkania, konferencje.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Sierzchała, Kapłani włocławscy jako historycy sztuki i konserwatorzy diecezjalni w XX w., Włocławskie Wydawnictwo Diecezjalne, 2013, OCLC 904057300 [dostęp 2019-10-15].
  2. Muzeum Diecezjalne we Włocławku. www.odznaka.kuj-pom.bydgoszcz.pttk.pl.
  3. O muzeum | Muzeum Diecezjalne we Włocławku.
  4. Prymas Polski poświęci Muzeum Diecezjalne po remoncie. ddwloclawek.pl.
  5. Włocławskie muzeum diecezjalne po renowacji. dzieje.pl.
  6. Gotyk. Muzeum Diecezjalne we Włocławku.
  7. Diecezja włocławska otrzymała kopię "czary włocławskiej", eKAI, 30 listopada 1 [dostęp 2020-01-29].
  8. Czara włocławska - Obiekty - Wirtualne Muzea Małopolski, muzea.malopolska.pl [dostęp 2020-01-29].
  9. Izba pamięci bpa Kozala. Muzeum Diecezjalne we Włocławku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]