NGC 4889

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
NGC 4889
Ilustracja
Galaktyki NGC 4889 (duża z lewej) oraz NGC 4886 (jasna, okrągła, powyżej niej). Zdjęcie z HST.
Odkrywca William Herschel
Data odkrycia 11 kwietnia 1785
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Warkocz Bereniki
Typ eliptyczna (E)
Rektascensja 13h 00m 08,3s
Deklinacja +27° 58′ 35″
Odległość 336,6 mln ly (103,2 Mpc[2])
Przesunięcie ku czerwieni 0,02163[1]
Jasność obserwowana 11,5m
Rozmiary kątowe 2,8' × 2,0'
Alternatywne oznaczenia
NGC 4884, UGC 8110, MCG 5-31-77,
ZWG 160.241, DRCG 27-148, PGC 44715

NGC 4889 (również NGC 4884, PGC 44715 lub UGC 8110) – galaktyka eliptyczna (E), znajdująca się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki. Należy do gromady galaktyk Abell 1656, nazywanej Gromadą Warkocza Bereniki.

Została odkryta 11 kwietnia 1785 roku przez Williama Herschela. 22 kwietnia 1865 roku obserwował ją też Heinrich Louis d’Arrest. John Dreyer skatalogował obserwację Herschela jako NGC 4889, a d’Arresta jako NGC 4884[3].

W centrum galaktyki znajduje się druga najcięższa znana (2012) supermasywna czarna dziura o masie pomiędzy 5,5 a 37 miliardów mas Słońca (wartość uśredniona 21 mld M)[2]. Druga czarna dziura o dużej masie odkryta przez ten sam zespół astronomów znajduje się w centrum galaktyki NGC 3842[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. NGC 4889 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b Nicholas J. McConnell et al.. Two ten-billion-solar-mass black holes at the centres of giant elliptical galaxies. „Nature”. 480, s. 215-218, 2011-12-08. DOI: 10.1038/nature10636 (ang.). 
  3. Courtney Seligman: NGC 4889 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2015-05-25].
  4. Largest black hole discovery reported (ang.). cosmosmagazine.com, 2011-12-08. [dostęp 2012-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-28)].

Linki zewnętrzne[edytuj]

… • NGC 4886NGC 4887NGC 4888NGC 4889NGC 4890NGC 4891NGC 4892 • …