Narzeczeni (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Narzeczeni
I promessi sposi
Ilustracja
Narzeczeni, 1842, strona tytułowa 2. wydania
Autor Alessandro Manzoni
Typ utworu powieść historyczna
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Włochy
Język włoski
Data wydania 1827
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1882
Wydawca S. Lewental
Przekład Maria Obrąpalska

Narzeczeni (wł. I promessi sposi) − włoska powieść historyczna z 1827 autorstwa Alessandro Manzoniego[1].

Akcja powieści rozgrywa się w 1628 na północy Włoch. Ziemie te znajdowały się wówczas pod okupacją hiszpańską. Autor opisał m.in. epidemię, która dotknęła Mediolan około 1630. Manzoni zainspirowany został powieścią Ivanhoe Waltera Scotta z 1820[2]. Narzeczeni to pierwsza włoska powieść historyczna.

W 1856 Narzeczonych przeniósł na deski opery Amilcare Ponchielli, próbę tę ponowił w 1869 Errico Petrella. W XX w. powstał szereg adaptacji filmowych powieści: I promessi sposi (Włochy, 1908), I promessi sposi (Włochy, 1913), I promessi sposi (Włochy, 1941), Narzeczeni (Włochy, miniserial z 1989), Renzo e Lucia (Włochy, 2004)[3][4].

Autorką pierwszego tłumaczenia Narzeczonych na język polski była Maria Obrąpalska (Warszawa 1882). Kolejne tłumaczenie przygotowała Barbara Sieroszewska (Warszawa 1958)[5].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja toczy się w Lombardii w latach 1628 – 1630, w czasach rządów hiszpańskich. W wiosce nad Lago di Como niedaleko Lecco Renzo Tramaglino i Lucia Mondella chcą się pobrać, ale dziewczyna spodobała się Don Rodrigowi, miejscowemu właścicielowi ziemskiemu. Zmusza on proboszcza Don Abbondia do odwołania ślubu. Lucia i jej matka Agnese mogą jedynie uciec z wioski. Z pomocą zakonnika Cristofora znajdują schronienie w klasztorze w Monzy, natomiast Renzo udaje się do Mediolanu w nadziei uzyskania przychylności władz. Don Rodrigo nakłania Innominata, szlachcica bez skrupułów, do porwania Lucii. Innominato przechodzi jednak głęboki kryzys sumienia widząc tak niesprawiedliwie dręczoną młodą dziewczynę i rozmawiając z kardynałem Boromeuszem. Zamiast oddać ją w ręce Rodriga, uwalnia ją. W Mediolanie Renzo natrafia na rozruchy i zostaje wzięty za jednego z ich liderów. Musi uciekać do Bergamo. Lombardia pogrąża się w wojnie i zarazie, ale Renzo powraca do Mediolanu, by odnaleźć narzeczoną. Znajduje zdrowiejącą Lucię w lazarecie u braciszka Cristofora. Jednym z chorych jest umierający Don Rodrigo, porzucony przez wszystkich. Kiedy zaraza zostaje pokonana, po tylu zawirowaniach, Renzo i Lucia mogą w końcu wziąć ślub.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Archibald Colquhoun: Manzoni and his Times. Londyn: J. M. Dent & Sons, 1954. (ang.)
  2. Georg Lukàcs: The Historical Novel. University of Nebraska Press, 1969. ISBN 978-0803279100.
  3. Raffaele De Berti: Milano Films: The exemplary history of a film company of the 1910s (ang.). www.jstor.org. [dostęp 2014-10-14].
  4. I Promessi sposi: powiązane tytuły (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2014-10-14].
  5. Narzeczeni (pol.). portalwiedzy.onet.pl. [dostęp 2014-10-14].