Natalia Aszkenazy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Natalia Aszkenazy
Natalia Drohojowska
Data i miejsce urodzenia 1915
Mediolan
Zawód, zajęcie dyplomatka, wykładowczyni, publicystka
Narodowość Polska polska
Alma Mater Uniwersytet Genewski
Małżeństwo Jan Drohojowski
Dzieci Francisco Drohojowski

Natalia Aszkenazy lub Natacha Eschkenazi[1], w późniejszym okresie także Natalia Drohojowska (ur. 1915 w Mediolanie)[2] – polska dyplomatka, wykładowczyni i publicystka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka warszawskiego bankiera[3]. Edukację szkolną rozpoczęła w Mediolanie. Studiowała w Lycée Victor-Duruy w Paryżu, Londynie i Warszawie, gdzie w 1933 uzyskała tytuł bakałarski. Następnie kształciła się w zakresie ekonomii i nauk społecznych na Uniwersytecie Genewskim (1934–1936). Opanowała polski, angielski, francuski i niemiecki[4][3].

W 1939 Aszkenazy opuściła Polskę i przez Francję trafiła do Stanów Zjednoczonych. Po wybuchu II wojny światowej dołączyła w Nowym Jorku do Międzynarodowego Czerwonego Krzyża[5]. Następnie, jeszcze w 1939, została rzeczniczką prasową Ambasady RP w Waszyngtonie[6]. Z uwagi na ustalenia wynikające z układu Sikorski-Majski została w 1941 skierowana do Ambasady RP w Moskwie, gdzie przebywała do 1943, kiedy ujawniono zbrodnię katyńską[7]. Jej ówczesna praca obejmowała m.in. opiekę nad 1,5 mln Polaków przebywających wówczas w ZSRS oraz ewakuację polskich Żydów z ZSRS do Iraku[8]. Miała być wówczas jedyną kobietą w moskiewskim korpusie dyplomatycznym i jedyną kobietą w polskiej dyplomacji[9]. Podczas wojny wygłaszała w Stanach Zjednoczonych wykłady na temat swoich doświadczeń jako kobiety zdobytych podczas pracy w dyplomacji i o powojennych szansach dla Polaków[7]. Jej „namiętny” wygląd i stylizacja miały być w równym stopniu przedmiotem dyskusji co jej przemówienia[10][11]. W 1944 zajęła się organizacją obchodów rocznicy uchwalenia polskiej konstytucji[12].

Korespondowała z Pablo Nerudą i Gabrielą Mistral[13]. Neruda dedykował jej w 1949 Canto General número 32[14]. W meksykańskim San Sebastián Chimalpa ufundowała studnię i książki w 1950[15]. Następnie parała się pisarstwem i publicystyką[16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Latem 1943 wyszła za polskiego dyplomatę Jana Drohojowskiego (1901–1979)[17][18]. W 1947 w Meksyku urodził się ich syn Francisco (Pancho) Drohojowski, następnie Aszkenazy uzyskała azyl w Meksyku[19]. Jej stryjem był Szymon Askenazy[3].

Prawdopodobnie nie żyje[20].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Drohojowski and Eschkenazi accused of a „protocol incident” in Cairo (1952), „The Corpus Christi Caller-Times”, Corpus Christi, Texas , 25 kwietnia 1952, s. 14 [dostęp 2019-03-06].
  2. The Valparaiso Torch, January 16, 1941 :: The Torch, collections.valpo.edu [dostęp 2019-03-06].
  3. a b c Natalia Aszkenazy spoke in San Bernardino (1944), „The San Bernardino County Sun”, San Bernardino, California , 1 maja 1944, s. 3 [dostęp 2019-03-06].
  4. Pole to Talk Here Friday, newspaperarchive.com, 15 stycznia 1941 [dostęp 2019-03-06] (ang.).
  5. Soviet Women Strong, „The Port Arthur News”, 21 sierpnia 1944 [dostęp 2019-03-06] (ang.).
  6. Nataliza Aszkenazy to be Presented by Literary Council Wed. Afternoon”, newspaperarchive.com, 8 stycznia 1944 [dostęp 2019-03-06] (ang.).
  7. a b Natalia Askenazy Served For Two Years at Moscow, www.thecrimson.com, 21 stycznia 1944 [dostęp 2019-03-06] (ang.).
  8. Henryk Pająk, Retinger-mason i agent syjonizmu, web.archive.org, s. 207–208 [dostęp 2019-03-06].
  9. Poles Want Soviet Pact; Woman Diplomat Says They Should Be ‘on Speaking Terms’, „The New York Times”, 18 grudnia 1943, ISSN 0362-4331 [dostęp 2019-03-06] (ang.).
  10. Robert Playfair, Polish Beauty Visitor Hailed as Best-Dressed, „Daily Boston Globe”, 16 stycznia 1944 [dostęp 2019-03-06].
  11. Deweys Honor Envoy Leaving For Russia, „Washington Post”, 1 listopada 1941 [dostęp 2019-03-06].
  12. Poles Observe Anniversary of Constitution, „Los Angeles Times”, 8 maja 1944 [dostęp 2019-03-06].
  13. Drohojowska, Natalia, BND: Territorial: Comunal [dostęp 2019-03-06].
  14. EyN: Nurieldín Hermosilla: “Le propongo a la Biblioteca Nacional completar su colección de Neruda”, web.archive.org, 1 maja 2017 [dostęp 2019-03-06] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-01].
  15. Pueblo de San Sebastian Chimalpa, pueblodesansebastianchimalpa.blogspot.com [dostęp 2019-03-06].
  16. Andrés Henestrosa, Viajeras en México: 19 August 1951 [w:] México: Cámara de Diputados, 1 maja 2017, s. 33, ISBN 978-970-701-967-6 [dostęp 2019-03-06] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-01].
  17. England and Wales Marriage Registration Index, 1837-2005, Family Search [dostęp 2019-04-06].
  18. Natalia Aszkenazy, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2019-03-06].
  19. Connections to China: A Family Story. NYU Shanghai, shanghai.nyu.edu [dostęp 2019-03-06].
  20. Family Tree & Family History at Geni.com, www.geni.com [dostęp 2019-03-06].