Nataniel (Soborow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Nataniel
Nikołaj Soborow
biskup archangielski i chołmogorski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data urodzenia 1824
Data śmierci 19 kwietnia 1907
biskup archangielski i chołmogorski
Okres sprawowania 1885-1890
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 15 marca 1882
Diakonat 25 marca 1882
Prezbiterat 30 marca 1882
Chirotonia biskupia 15 sierpnia 1872
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 15 sierpnia 1872

Nataniel, imię świeckie Nikołaj Iwanowicz Soborow (ur. 1824, zm. 19 kwietnia 1907 w Moskwie) - rosyjski biskup prawosławny.

Jego ojciec był protoprezbiterem eparchii riazańskiej. W 1851 Nikołaj Soborow ukończył Kijowską Akademię duchowną z tytułem magistra nauk teologicznych. W tym samym roku został zatrudniony w seminarium duchownym w Woroneżu. 15 marca 1852 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Nataniel. 25 marca tego samego roku został wyświęcony na hierodiakona, zaś 30 marca 1852 - na hieromnicha. Od 1858 do 1860 był inspektorem seminarium duchownego w Woroneżu, następnie od 1860 do 1862 pracował na analogicznym stanowisku w seminarium w Orle. W 1862 otrzymał godność archimandryty, został rektorem seminarium duchownego w Twerze i przełożonym Monasteru Chłopięcego (Otrocz).

15 sierpnia 1872 miała miejsce jego chirotonia na biskupa nowomyrhorodzkiego, wikariusza eparchii chersońskiej. W 1879 został biskupem archangielskim i chołmogorskim. Przeprowadził remonty kilku monasterów swojej eparchii, wzniósł pierwszą cerkiew na Nowej Ziemi i otworzył tam placówkę misyjną. Zreformował miejscowe żeńskie seminarium nauczycielskie, otwierał nowe cerkwie, a przy nich biblioteki i szkoły parafialne. Po trzech latach przeniesiony na katedrę pskowską i porchowską. W 1885, na własną prośbę, po raz drugi został mianowany ordynariuszem eparchii archangielskiej i chołmogorskiej. Kontynuował działalność misyjną wśród rdzennych ludów północnej Rosji, doprowadzając do przyjęcia prawosławia przez tysiące osób dotąd nieochrzczonych. Opracował atlas guberni archangielskiej, zaznaczając w nim parafie prawosławne i opisując wszystkie miejscowości. Zainicjował wydawanie pisma eparchialnego Archangielskije Jeparchialnyje Wiedomosti, w którym następnie wydrukował szereg swoich tekstów.

W 1890 przeniesiony w stan spoczynku, żył w monasterze Spaso-Sumorińskim w Totmie. W 1896 przeniesiony do monasteru Spaso-Andronikowskiego w Moskwie, na prawach przełożonego. Pozostając w stanie spoczynku, regularnie odprawiał nabożeństwa w różnych cerkwiach Moskwy, głosząc każdorazowo homilie. Zmarł w 1907.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Makary (Mirolubow)
Biskup archangielski
1879 - 1882
Następca
Serapion (Majewski)
Poprzednik
Serapion (Majewski)
Biskup archangielski
1885 - 1890
Następca
Aleksander (Zakke-Zakkis)