Niccan B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niccan B
ניצן ב'
Ilustracja
Nowe domy budowane w Niccan B
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Południowy
Wysokość 43 m n.p.m.
Populacja (2008)
• liczba ludności

2 400
Nr kierunkowy 08
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Niccan B
Niccan B
Ziemia31°44′07″N 34°38′06″E/31,735278 34,635000
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Niccan B(et) (hebr. ניצן ב'; pol. Pąki kwiatowe) - wieś położona w samorządzie regionu Chof Aszkelon, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu.

Leży na nadmorskiej równinie w północno-zachodniej części pustyni Negew, w otoczeniu miast Aszkelon i Aszdod, moszawu Bet Ezra, kibucu Niccananim, oraz wioski Niccan. Na południowy zachód od wioski znajduje się szkoleniowa baza wojskowa Sił Obronnych Izraela - Baza Lahaw.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia tutejszej osady rozpoczęła się w grudniu 1943, kiedy to Żydowski Fundusz Narodowy zakupił w tym rejonie 400 akrów ziemi, z sadem drzew cytrusowych, winnicą i dwupiętrowym domem. Utworzone tutaj gospodarstwo rolnicze było wykorzystywane do przyjmowania nielegalnych żydowskich imigrantów lądujących na pobliskich plażach Morza Śródziemnego. Imigranci byli ukrywani przed poszukującymi ich brytyjskimi żołnierzami i policjantami (Mandat Palestyny)[1].

Po 1945 w utworzonym tutaj kibucu Niccanim osiedlili się ocaleni z Holocaustu imigranci z Polski i Rumunii. Na początku wojny o niepodległość z kibucu ewakuowano wszystkie kobiety i dzieci. 7 czerwca 1948 kibuc został zaatakowany i po ciężkiej walce zdobyty przez wojska egipskie. W bitwie o Niccanim zginęło 33 żydowskich obrońców[1]. Egipcjanie całkowicie zniszczyli kibuc, który został odzyskany przez Izraelczyków w listopadzie. Jeszcze w 1949 utworzono wioskę młodzieżową Niccanim (w 1990 została przekształcona w wieś Niccan)[1].

W 1951 w miejscu położonym 3 km na południe od swojego pierwotnego położenia założono współczesny kibuc Niccanim[2].

Nowe domy budowane w Niccan B

Po ewakuacji żydowskich osiedli ze Strefy Gazy w 2005 zamieszkało tutaj wielu mieszkańców z ewakuowanego osiedla Gusz Katif. Zamieszkali oni w 750 wybudowanych tymczasowych domach. Osiedle to zostało nazwane Niccan B lub Niccan 2[3]. Budowie tego nowego osiedla sprzeciwiały się organizacje ekologiczne, które obawiały się naruszenia delikatnego ekosystemu nadmorskich wydm[4].

W 2007 osiedle uzyskało status samodzielnej wioski.

Edukacja, kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W wiosce znajduje się szkoła podstawowa, ośrodek kultury oraz boisko do piłki nożnej.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przy południowej granicy wioski przebiega droga nr 3631 ISR-HW-3631.svg, którą jadąc na zachód dojeżdża się do wioski Niccan, lub jadąc na wschód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 4 ISR-HW-4.svg (ErezKefar Rosz ha-Nikra).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Women of Valor Center - Nitzanim (ang.). W: The Society for Preservation of Israel Heritage Sites [on-line]. [dostęp 22 grudnia 2008].
  2. Nitzanim Beach (ang.). W: Gems in Israel [on-line]. [dostęp 22 grudnia 2008].
  3. The Day After / Housing - First families move to Nitzan homes; others opt for tents (ang.). W: Haaretz [on-line]. [dostęp 22 grudnia 2008].
  4. Nature Society asks Mazuz to halt Nitzan construction (ang.). W: Haaretz [on-line]. [dostęp 22 grudnia 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]