Ninel Kameraz-Kos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Ninel Kameraz-Kos na cmentarzu żydowskim w Warszawie

Ninel Kameraz-Kos (ur. 29 sierpnia 1937 w Moskwie, zm. 4 czerwca 2011 w Warszawie) – polska malarka, badaczka religii i obyczajów Żydów polskich, wieloletni pracownik działu Dokumentacji Zabytków Żydowskiego Instytutu Historycznego. Honorowa obywatelka miasta Tykocin.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Moskwie w rodzinie żydowskiej, jako córka działacza komunistycznego i aktywisty społecznego Chaskiela Kameraza (1903–1971)[1] i jego żony Bejli (1905–1968)[2]. Na cześć Włodzimierza Lenina otrzymała imię, będące ananimem jego nazwiska[3]. Absolwentka Wydziału Elektroniki Politechniki Wrocławskiej.

Była żoną fizyka, filozofa i poety Bohdana Kosa (ur. 1941), z którym miała dwóch synów: reżysera teatralnego Łukasza (ur. 1970) i rabina Mateusza (ur. 1972), byłego męża Joanny Kos-Krauze.

Zmarła 4 czerwca 2011 w Warszawie. Została pochowana trzy dni później na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 2)[4].

Hanna Krall poświęciła jej rozdział w swojej książce Dowody na istnienie (rozdział Drzewo, część 3; Poznań 1995, Wydawnictwo a5, s. 41–42).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Ninel Kameraz-Kos była autorką licznych publikacji dotyczących kultury i tradycji polskich Żydów. Jej najważniejszym dziełem była książka Święta i obyczaje żydowskie, mająca 9 wydań (ostatnie w 2008 roku).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grób Chaskiela Kameraza w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
  2. Grób Bejli Kameraz w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
  3. Andrzej Józef Dąbrowski: Mieszkańcy mojej pamięci (pol.). kurierplus.com. [dostęp 2011-06-06].
  4. Odeszła Ninel Kameraz-Kos (pol.). fzp.net.pl, 2011-06-06. [dostęp 2011-06-06].