Przejdź do zawartości

Politechnika Wrocławska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Politechnika Wrocławska
Polytechnica Wratislaviensis
Wrocław University of Science and Technology
Ilustracja
Budynek główny (1905–1911, 1935) – wejście do budynku A-1 od Wybrzeże Stanisława Wyspiańskiego
Data założenia

1910/24 sierpnia 1945[1]

Typ

publiczna

Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Adres

Wybrzeże
Stanisława Wyspiańskiego 27
50-370 Wrocław

Liczba pracowników
• naukowych

4000
2443[2]

Liczba studentów

20 287[2]

Rektor

prof. dr hab. inż. Arkadiusz Wójs

Członkostwo

Unite!
Socrates/Erasmus
Leonardo da Vinci
Tempus

Położenie na mapie Wrocławia
Mapa konturowa Wrocławia, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Wrocław”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Wrocław”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Wrocław”
Ziemia51°06′26,7″N 17°03′43,7″E/51,107417 17,062139
Strona internetowa
Budynek główny Politechniki (A-1)
Wejście do kampusu od pl. Grunwaldzkiego, budynki D-1 i D-2 (1950–1960) za nimi C-5 i C-7, pomiędzy nimi D-21

Politechnika Wrocławska – publiczna polska uczelnia techniczna. Została założona we Wrocławiu w 1945 r.[3] dzięki zaangażowaniu pracowników naukowych nieistniejących już Politechniki Lwowskiej[4] i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[5], którzy zagospodarowali zniszczone budynki niemieckiej Wyższej Szkoły Technicznej – Technische Hochschule[3][6].

Obecnie na uczelni na 14 wydziałach i w trzech filiach (w Jeleniej Górze, Legnicy i Wałbrzychu) prowadzone są badania w 15[7] dyscyplinach w ramach czterech dziedzin naukowych: inżynieryjno-technicznych, ścisłych i przyrodniczych, medycznych oraz społecznych. Studenci uczą się na 70 kierunkach kształcenia na pierwszym i drugim stopniu studiów, z których ponad 30 prowadzonych jest w języku angielskim[8].

Symbol

[edytuj | edytuj kod]
Herb Wrocławia w latach 1948–1990.

Logo uczelni jest uproszczoną wersją herbu Wrocławia jaki obowiązywał za PRL[9].

Politechnika dziś

[edytuj | edytuj kod]

Dzisiejszą wspólnotę Politechniki Wrocławskiej tworzy prawie 5000 pracowników, 900 doktorantów i ponad 21 000 studentów. Liczba absolwentów uczelni już dawno przekroczyła 100 000[10].

W roku akademickim 2025/2026 r. pod kierunkiem ponad 2400 nauczycieli akademickich, na Politechnice Wrocławskiej kształciło się 21 tysięcy studentów (w tym 1200 z zagranicy) oraz 900 osób w Szkole Doktorskiej[2].

4 września 2023 r. uroczyście zainaugurował działalność na uczelni Wydział Medyczny[11][12]. Politechnika Wrocławska jest pierwszą polską uczelnią techniczną, która wprowadziła do swojej oferty kształcenie lekarzy[13].

W 2022 r. Politechnika Wrocławska – jako pierwsza uczelnia ze środkowo-wschodniej części Starego Kontynentu – dołączyła do europejskiej sieci uniwersytetów Unite! 20 września 2022 w Turynie rektor uczelni prof. Arkadiusz Wójs parafował dokument pieczętujący przystąpienie Politechniki do tego sojuszu[14].

Od października 2025 r. rektor prof. Arkadiusz Wójs pełni funkcję wiceprezydenta sojuszu Unite! odpowiedzialnego za obszar nauki[15].

W listopadzie 2025 r. Politechnika Wrocławska, Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN oraz Instytut Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN podpisały porozumienie o powołaniu Wrocławskiego Sojuszu Badawczego im. Maxa Borna[16][17].

Pozycja w rankingach

[edytuj | edytuj kod]

W Rankingu Szkół Wyższych „Perspektywy 2025” Politechnika Wrocławska zajęła 4. miejsce wśród uczelni technicznych oraz 7. miejsce spośród wszystkich uczelni akademickich w Polsce[18].

W klasyfikacji obejmującej najlepsze kierunki nauczania w Polsce w 2025 r. oceniono 26 kierunków z Politechniki Wrocławskiej. Już po raz jedenasty z rzędu na pierwszym miejscu znalazło się budownictwo (Wydział Budownictwa Lądowego i Wodnego). Inżynieria chemiczna i procesowa na Wydziale Chemicznym została uznana za najlepszy kierunek w kraju po raz piąty.

Trzy kolejne kierunki z Politechniki Wrocławskiej znalazły się w zestawieniu na drugim miejscu. To inżynieria środowiska, mechatronika oraz technologia chemiczna. Na trzecich pozycjach w swoich kategoriach sklasyfikowano aż 10 kierunków.

W tzw. rankingu szanghajskim, czyli Academic Ranking of World Universities (ARWU), Politechnika Wrocławska została sklasyfikowana w 2025 r. na miejscach 901–1000 na świecie, zajmując pozycje 4-7 wśród polskich uczelni oraz drugie wśród uczelni technicznych za (AGH, ex aequo z Politechniką Warszawską)[19].

W rankingu Global Ranking of Academic Subjects (GRAS) 2025, czyli najbardziej prestiżowego międzynarodowego rankingu uczelni porównującego jakość badań w poszczególnych obszarach nauki, PWr została odnotowana wśród najlepszych uczelni na świecie w 5 dyscyplinach technicznych. W trzech dyscyplinach (budownictwo, elektrotechnika i elektronika, inżynieria materiałowa) uczelnia zajmuje pierwsze miejsce w kraju. Te wyniki plasują Politechnikę Wrocławską wśród trzech wiodących polskich politechnik[20].

Politechnika Wrocławska jest też najlepszą techniczną i zarazem drugą uczelnią – spośród wszystkich – w Polsce w zapewnianiu absolwentom najlepszego startu na rynku pracy według Rankingu Polskich Szkół Wyższych 2025 – kariera, praca, zarobki. Zestawienie przygotowała „Rzeczpospolita” na podstawie badania „Ekonomiczne Losy Absolwentów (ELA)” oraz danych ZUS.[21]

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Początków uczelni można szukać w 1910 r., kiedy to powstała Królewska Wyższa Szkoła Techniczna we Wrocławiu (Königliche Technische Hochschule Breslau)[22]. W uroczystościach otwarcia 29.11.2010 r. uczestniczył cesarz Wilhelm II[23]. Studia rozpoczęło wtedy 57 studentów[24], a z biegiem lat liczba ta rosła. W semestrze letnim 1914 wynosiła już 238 osób[25], w 1927 – 926 osób. W 1918 zmieniono nazwę uczelni na Wyższa Szkoła Techniczna (Technische Hochschule)[26].

Lata 30. XX w. przyniosły kryzys, który dotknął także uczelnię. Wprowadzono kuratora, także wspólny budżet i administrację z uniwersytetem[27]. Spadała liczba studiujących: w 1937 były to ogółem 482 osoby[28]. Do roku akademickiego 1943/1944 uczelnia funkcjonowała bez większych zakłóceń[29]. W czwartym roku wojny front wschodni zaczął się jednak przybliżać do granic Rzeszy. W połowie stycznia 1945, po ogłoszeniu miasta twierdzą (Festung Breslau), podjęto decyzję o ewakuacji Technische Hochschule w głąb Rzeszy. Tym samym szkoła zakończyła swoje funkcjonowanie[30].

W budynkach Technische Hochschule, z wykorzystaniem jej sprzętu i bibliotek, utworzono w 1945 polską Politechnikę Wrocławską[3]. Znaczną rolę w zagospodarowaniu budynków i organizacji szkoły odegrali pracownicy naukowi uczelni lwowskich. Uczeni i absolwenci Politechniki Lwowskiej praktycznie zbudowali ją od podstaw[4]. Szczególną rolę w tym procesie odegrali rektor Politechniki Lwowskiej – profesor Edward Sucharda[31], a także profesor Kazimierz Idaszewski[32]. Duży wkład wniósł również inż. Dionizy Smoleński, przed wojną asystent w Politechnice Warszawskiej[33].

Pierwszy polski wykład w Politechnice Wrocławskiej, wygłoszony przez profesora Kazimierza Idaszewskiego, odbył się 15 listopada 1945. Dzień ten obchodzony jest jako święto uczelni, a także święto nauki wrocławskiej[34]. W latach 1945–1951 Politechnika była administracyjnie połączona z Uniwersytetem Wrocławskim[35].

W 1945 r. przyjęto studentów na cztery wydziały: Mechaniczno-Elektrotechniczny, Budownictwa, Hutniczo-Górniczy (zlikwidowany w 1946 r.) oraz Chemiczny (którego katedry włączono w 1946 r. w strukturę uniwersyteckiego Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego, a w 1947 r. – do wspólnego dla obu wrocławskich uczelni Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii)[36]. Studia podjęło wówczas 595 osób[37].

14/15 grudnia 1981 r. w czasie stanu wojennego oddziały ZOMO siłą stłumiły strajk na uczelni. Podczas akcji milicji absolwent politechniki i pracownik Okręgowej Dyrekcji Dróg Wodnych, Tadeusz Kostecki, dostał ataku serca, w wyniku którego zmarł[38][39][40][41].

W ciągu całego 2010 r. w ramach obchodów stulecia uczelni technicznych we Wrocławiu odbyły się różnego rodzaju imprezy kulturalne i naukowe[42]. Zwieńczeniem uroczystości był I Światowy Zjazd Absolwentów, który odbył się w listopadzie tegoż roku[43][44].

W 2025 r. uczelnia obchodziła swoje 80-lecie. Między wrześniem a listopadem odbyły się m.in. konferencje naukowe, zakopanie kapsuły czasu[45], a także koncerty jubileuszowe. Również część imprez cyklicznych, jak np. Noc Politechniki, zorganizowana została pod egidą 80-lecia[46].

Poczet rektorów

[edytuj | edytuj kod]

Lista rektorów Politechniki Wrocławskiej[47].

  1. Stanisław Kulczyński (1945–1951)
  2. Dionizy Smoleński (1951–1960)
  3. Zygmunt Szparkowski (1960–1969)
  4. Tadeusz Porębski (1969–1980)
  5. Bogusław Kędzia (1 XII 1980 – 31 VIII 1981)
  6. Tadeusz Zipser (1 IX – 29 XII 1981)
  7. Jerzy Schroeder (6 I – 31 VII 1982)
  8. Wacław Kasprzak (1982–1984)
  9. Jan Kmita (1984–1990)
  10. Andrzej Wiszniewski (1990–1996)
  11. Andrzej Mulak (1996–2002)
  12. Tadeusz Luty (2002–2008)
  13. Tadeusz Więckowski (2008–2016)
  14. Cezary Madryas (2016–2020)
  15. Arkadiusz Wójs (od 2020)

Wcześniej (Königliche Technische Hochschule Breslau oraz Technische Hochschule):

  1. Rudolf Schenck(inne języki) (1910–1914)
  2. Gerhard Hessenberg (1914–1916)
  3. Carl Heinel(inne języki) (1916–1918)
  4. Friedrich Wilhelm Semmler(inne języki) (1918–1920)
  5. Ludwig Mann (1920–1924)
  6. Werner Schmeidler(inne języki) (1924–1926)
  7. Wilhelm Tafel(inne języki) (1926–1928)
  8. Karl Gottwein(inne języki) (1928–1930)
  9. Erich Waetzmann(inne języki) (1930–1932)
  10. Bernhard Neumann (1932–1933)
  11. Wilhelm Rein (1933–1937)
  12. Erwin Ferber(inne języki) (1937–1944)
  13. Heinrich Blecken(inne języki) (1944–1945)

Rada uczelni

[edytuj | edytuj kod]

Na Politechnice Wrocławskiej zgodnie z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, została powołana Rada Uczelni w skład której wchodzi dziewięć osób[48].

Rada Uczelni – Kadencja 2025-2028

Członkowie wspólnoty uczelni:

Członkowie spoza wspólnoty uczelni:

  • Małgorzata Czerwińska (PKO Bank Polski),
  • prof. dr hab. Andrzej Kaleta (rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w latach 2016–2024) – przewodniczący Rady Uczelni,
  • Wiesław Klimkowski (PCC Rokita),
  • Taras Lukaniuk (Nokia Poland) – wiceprzewodniczący,
  • Witold Ziomek (MPWiK SA we Wrocławiu).

Władze uczelni (2024–2028)

[edytuj | edytuj kod]

Rektor i prorektorzy Politechniki Wrocławskiej[49].

Wydziały i filie

[edytuj | edytuj kod]
Budynek E-1 – Wydział Architektury, budynek z 1901–1903, na pierwszym planie Park Tołpy

Obecnie uczelnia daje możliwość podjęcia nauki na kierunkach technicznych i ścisłych I i II stopnia oraz jednolitych magisterskich prowadzonych w ramach czternastu wydziałów i trzech filii[50].

Budynek A2 (Kampus Główny) – Wydział Chemiczny
Budynek A3 „Stara Chemia” (Kampus Główny) z prawej „Stara Kotłownia” (A-4) – Wydział Mechaniczno-Energetyczny
Budynek „Starej Kotłowni” (Wydział Mechaniczno-Energetyczny)
Budynek B1 – Kampus Główny (d. Wydział i Instytut Hutniczy Hüttenmännisches Institut, 1910–1946) – Wydział Zarządzania PWr

Domy studenckie

[edytuj | edytuj kod]
Wittigowo” fragment osiedla akademickiego

Domy studenckie Politechniki Wrocławskiej znajdują się w kilku miejscach Wrocławia. Największym skupiskiem jest osiedle akademickie Wittigowo, gdzie znajduje się 5 największych akademików (od T-15 do T-22)[potrzebny przypis].

  • T-2 Telemik ul. Grunwaldzka 59
  • T-3 Straszny Dwór pl. Grunwaldzki 61
  • T-4 Czworak ul. Ł. Górnickiego 22
  • T-6 Alcatraz ul. M. Reja 54/56
  • T-9 Atol ul. Powstańców Śląskich 137
  • T-14 Azyl wybrzeże L. Pasteura 8
  • T-15 Hades ul. E. Wittiga 6
  • T-16 Tower ul. E. Wittiga 4
  • T-17 Ikar ul. Z. Wróblewskiego 27
  • T-18 Hotel Asystenta ul. Z. Wróblewskiego 25
  • T-19 Piast ul. E. Wittiga 8
  • T-22 (wydzielony z T-18) ul. Z. Wróblewskiego 25.

Absolwenci

[edytuj | edytuj kod]
 Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Politechniki Wrocławskiej.

Politechnikę Wrocławską ukończyli między innymi:

Życie kulturalne

[edytuj | edytuj kod]

W 1969 przy Politechnice powstał Kabaret Elita, którego członkami byli Jan Kaczmarek, Tadeusz Drozda i Jerzy Skoczylas, studenci Politechniki[potrzebny przypis].

Długą tradycję (od 1965 r.) ma Dyskusyjny Klub Filmowy „Politechnika”[51]. Kameralny Chór Politechniki Wrocławskiej kontynuuje tradycję założonego w 1993 Chóru Kameralnego „Consonanza”[52]. Akademicki Chór Politechniki wyrósł z założonego w 1970 przy Wydziale Górniczym niewielkiego zespołu śpiewaczego. W Legnicy, przy Zamiejscowym Ośrodku Dydaktycznym, również działał Chór Kameralny Axion, pod batutą Jarosława Lewkowa[potrzebny przypis].

Studenci Politechniki aktywnie chronią zabytki techniki działając w MSKN OZT HP „Nadbór”[potrzebny przypis].

Instytucje akademickie

[edytuj | edytuj kod]
Budynek C13, multimedialna siedziba Zintegrowanego Centrum Studenckiego PWr; wybudowane w latach 2005–2007

Akademickie Liceum Ogólnokształcące

[edytuj | edytuj kod]

Od września 2014 prowadzi działalność publiczne Akademickie Liceum Ogólnokształcące Politechniki Wrocławskiej[55]. Siedziba szkoły znajduje się w budynku C-13 należącym do Politechniki Wrocławskiej na piętrach II, III i IV. Uczelnia udostępnia uczniom laboratoria i pracownie znajdujące się w innych budynkach. Zajęcia wychowania fizycznego odbywają się w Studium Wychowania Fizycznego i Sportu Politechniki Wrocławskiej[56]. W rankingu liceów ogólnokształcących z 2026 r. miesięcznika „Perspektywy” szkoła zajęła 8. miejsce w kraju i 1. miejsce na Dolnym Śląsku[57], w zestawieniu obejmującym wyniki maturalne uplasowała się na 5. miejscu w kraju, a w klasyfikacji liceów akademickich zajęła 2. pozycję[58].

Zespół Szkół Akademickich

[edytuj | edytuj kod]

W latach 2014–2019 Politechnika Wrocławska prowadziła również Gimnazjum Akademickie i Zespół Szkół Akademickich[59], które uległy likwidacji w związku z reformą systemu oświaty z 2017 roku[60].

Uniwersytet Nysa

[edytuj | edytuj kod]

W latach 2001–2019, przy współpracy Politechniki Wrocławskiej, Uniwersytetu Technicznego w Libercu w Czechach oraz Uniwersytetu Stosowanych Nauk Zittau i Goerlitz na terenie Niemiec, funkcjonował Uniwersytet Nysa. Korzystając ze środków instytutów partnerskich, międzyuczelniana sieć oferowała własne kursy i przedmioty. Dzięki temu studenci mieli możliwość studiowania w trzech krajach i zdobycia umiejętności, doświadczenia i wiedzy z zakresu różnych kultur oraz dyscyplin[potrzebny przypis].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Dekret z dnia 24 sierpnia 1945 r. o przekształceniu Uniwersytetu Wrocławskiego i Politechniki Wrocławskiej na polskie państwowe szkoły akademickie (Dz. U. z 1945 r. Nr 34, poz. 207).
  2. a b c Fakty i liczby | Politechnika Wrocławska [online], pwr.edu.pl [dostęp 2026-01-30] (pol.).
  3. a b c Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 16, 190, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  4. a b Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 13, 194, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  5. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 174, 176, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  6. Historia – Politechnika Wrocławska [online], pwr.edu.pl [dostęp 2022-11-02].
  7. Dyscypliny naukowe [online], Politechnika Wrocławska, 27 listopada 2025 (pol.).
  8. Informacje o uczelni – Fakty i liczby Politechnika Wrocławska [online], pwr.edu.pl, 15 stycznia 2025 [dostęp 2025-01-15].
  9. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne, 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2010, s. 307, ISBN 978-83-930374-2-1 (pol.).
  10. https://pwr.edu.pl/80-lat/droga--rozwoj-i-ambicje-pwr, Politechnika Wrocławska, 20 listopada 2025.
  11. Uroczyście otworzyliśmy Wydział Medyczny [online], pwr.edu.pl [dostęp 2024-05-23] (pol.).
  12. Roman Skiba, Wrocław/ Otwarto Wydział Medyczny na Politechnice Wrocławskiej, [w:] Nauka w Polsce [online], Fundacja PAP, 5 września 2023 [dostęp 2026-01-30] (pol.).
  13. Otwarto Wydział Medyczny na Politechnice Wrocławskiej, [w:] Puls Medycyny [online], pl, 5 września 2023 [dostęp 2026-01-30].
  14. „Szczególny moment w historii uczelni”. Jesteśmy pełnoprawnym członkiem Unite! [online], pwr.edu.pl [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  15. https://pwr.edu.pl/uczelnia/aktualnosci/rektor-politechniki-wroclawskiej-wiceprezydentem-unite-13911.html, Politechnika Wrocławska, 9 października 2025.
  16. Politechnika Wrocławska i PAN zawiązały sojusz badawczy, [w:] Nauka w Polsce [online], 17 listopada 2025 [dostęp 2026-01-23] (pol.).
  17. Politechnika Wrocławska i PAN zawiązały sojusz badawczy, [w:] TVP3 Wrocław [online], 15 listopada 2025 [dostęp 2026-01-23] (pol.).
  18. Ranking Szkół Wyższych Perspektywy 2025 [online], 2024.ranking.perspektywy.pl/ [dostęp 2025-01-15] (pol.).
  19. ShanghaiRanking’s Academic Ranking of World Universities [online], www.shanghairanking.com [dostęp 2025-08-15].
  20. ShanghaiRanking’s Global Ranking of Academic Subjects [online], www.shanghairanking.com/rankings/gras/2025 [dostęp 2025-11-18].
  21. Politechnika Wrocławska [online].
  22. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 59, 61, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  23. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 13, 61–64, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  24. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 61, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  25. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 73, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  26. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 539, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  27. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 105, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  28. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 111, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  29. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 119–128, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  30. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 135–136, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  31. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 191, 206, 211, 527, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  32. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne, 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2010, s. 13, 188, 199, 208, 211, ISBN 978-83-930374-2-1 (pol.).
  33. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne, 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2010, s. 16, 179, 181, 185, 217, 224–225, 229, 252–253, 269, ISBN 978-83-930374-2-1 (pol.).
  34. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 192–194, 412, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  35. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne, 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2010, s. 16, 191, 225, 227, 252, ISBN 978-83-930374-2-1 (pol.).
  36. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz-Skowroński, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury: Jaks, 2010, s. 193, 195, 205–207, ISBN 978-83-89262-59-2 (pol.).
  37. Portal PWr.
  38. Lista osób zamordowanych podczas stanu wojennego. Niezależne Zrzeszenie Studentów. [dostęp 2011-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-07-07)]. (pol.).
  39. Łukasz Kamiński, Kostecki Tadeusz, Encyklopedia Solidarności / Instytut Pamięci Narodowej [dostęp 2026-01-27] (pol.).
  40. Magda Wysocka, Tadeusz Kostecki – żołnierz Armii Krajowej, opozycjonista. Pierwsza śmiertelna ofiara stanu wojennego, Instytut Pamięci Narodowej – Wrocław, 13 grudnia 2025 [dostęp 2026-01-27] (pol.).
  41. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne, 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2010, s. 391, ISBN 978-83-930374-2-1 (pol.).
  42. Marek Burak, Krzysztof Dackiewicz, Piotr Pregiel, Wrocławskie uczelnie techniczne, 1910-2010, Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2010, s. 491, 492, 502, 503, ISBN 978-83-930374-2-1 (pol.).
  43. Wrocław: I Światowy Zjazd Absolwentów Politechniki Wrocławskiej rozpoczęty, [w:] Gazeta Wrocławska [online], 26 listopada 2010 [dostęp 2026-01-27] (pol.).
  44. I Światowy Zjazd Absolwentów Politechniki Wrocławskiej, [w:] Atlas Zasobów Otwartej Nauki 2.0 [online], Politechnika Wrocławska, 13 września 2019 [dostęp 2026-01-27] (pol.).
  45. Remigiusz Biały (red.), Kapsuła czasu z okazji 80-lecia Politechniki Wrocławskiej. W środku m.in. „Gazeta Wrocławska”, [w:] Gazeta Wrocławska [online], 27 listopada 2025 [dostęp 2026-01-23] (pol.).
  46. Program wydarzeń 80-lecia, Politechnika Wrocławska [dostęp 2026-01-23] (pol.).
  47. Poprzedni rektorzy [online], pwr.edu.pl [dostęp 2024-05-23] (pol.).
  48. Rada uczelni [online], pwr.edu.pl [dostęp 2024-09-20] (pol.).
  49. Rektor i prorektorzy [online], pwr.edu.pl [dostęp 2024-09-20] (pol.).
  50. Rekrutacja [online], pwr.edu.pl [dostęp 2024-05-23] (pol.).
  51. Dubowik K., Pierwsze piętnaście lat działalności wrocławskiego DKF „Politechnika”, „Studia Filmoznawcze”, 46, 2024, s. 101, DOI: 10.19195/0860-116X.46.4 [dostęp 2026-01-09].
  52. Kameralny Chór Politechniki Wrocławskiej.
  53. Biuro karier Politechniki Wrocławskiej [online], biurokarier.pwr.edu.pl [dostęp 2016-02-02].
  54. Careers Office at Wrocław University of Technology as a Learning Organization.
  55. RSPO: 121553, RSPO. [dostęp 2022-03-28].
  56. liceum.pwr.edu.pl [dostęp 2022-03-28].
  57. Mateusz Różański (red.), Ranking Perspektywy 2026. Najlepsze licea i technika we Wrocławiu. Przetasowania w ścisłej czołówce zestawienia, [w:] Gazeta Wrocławska [online], 14 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-23] (pol.).
  58. Ranking Liceów i Techników Perspektywy 2026, „Miesięcznik [[Perspektywy]]”, nr 1-2 (224) styczeń/luty 2026, indeks 336149, Portal edukacyjny Perspektywy, styczeń 2026, 52, 53, 84, 71., ISSN 1427-3543 [dostęp 2026-01-23] (pol.).
  59. wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2022-03-28].
  60. gimnazjum.pwr.edu.pl [dostęp 2022-03-28].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]