ORP Gniezno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ORP Gniezno
Ilustracja
Historia
Stocznia Stocznia Północna
Wodowanie 7 grudnia 1988
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 23 lutego 1990
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standard: 1350 t, pełna: 1665 t
Długość 95,8m (91,2 LW)
Szerokość 10,8m
Zanurzenie 2 m
Prędkość 16,8 w
Zasięg 850 Mm
Załoga 51 osób

ORP Gnieznopolski okręt transportowo-minowy typu Lublin. Przeznaczony do załadunku z nieuzbrojonego brzegu, transportu morskiego a także wyładowania w warunkach bojowych na nieuzbrojonym brzegu – pływającej i niepływającej techniki wojskowej (16 samochodów ciężarowych lub 9 czołgów pływających) i 135 żołnierzy desantu morskiego z pełnym wyposażeniem. Może również transportować i stawiać miny, dzięki możliwości szybkiego montażu torów minowych[1].

Banderę podniesiono na nim 23 lutego 1990 roku. Okręt wchodzi w skład 2 Dywizjonu Okrętów Transportowo-Minowych w Świnoujściu, należącym do 8. Flotylli Obrony Wybrzeża. Okręt wybudowano w Stoczni Północnej w Gdańsku, w 1990 roku, a pierwsze podniesienie bandery odbyło się 23 lutego 1990 roku. Matką chrzestną okrętu została Halina Ostrzycka. Okręt brał udział w wielu krajowych ćwiczeniach, odwiedził porty w Niemczech, Danii i Norwegii. Załoga zawsze uzyskiwała bardzo wysokie oceny podczas zadań programowych, a okręt zdobywał miano najlepszego w dywizjonie i we flotylli. Załoga składa się z 51 osób, w tym: 5 oficerów, marynarze służby nadterminowej i zasadniczej. Głównymi zadaniami okrętu jest stawianie obronnych zagród minowych oraz transport drogą morską wojsk i techniki desantu. Dowódcą okrętu od lipca 2015 r. jest kmdr ppor. Piotr Śliwiński.

W czerwcu 2017 brał udział w międzynarodowych manewrach BALTOPS, w tym desancie na plaży w Ustce 14 czerwca[2].

Ładunek[edytuj | edytuj kod]

Okręt może przewozić 9 czołgów typu T-72 lub 17 samochodów t. Star 660 lub 50 do 134 min zależnie od ich typu, a dodatkowo okręt może pomieścić 90 osób desantu.

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

4 podwójnie sprzężone (czyli dwulufowe) armaty przeciwlotnicze kalibru 23 mm ZU-23-2M Wróbel wymienione na ZU-23-2MR Wróbel II plus dwie rakiety przeciwlotnicze t. „Strzała 2M" na armatę. Oprócz min okręt może też zabrać 9 wyrzutni ładunków wydłużonych dużych (ŁWD), rozmieszczanych na dziobie okrętu, służących do wykonywania przejść w zagrodach minowych i inżynieryjnych. Odbywa się to za pomocą wystrzeliwanego lontu wybuchowego, który eksplodując po wpadnięciu do wody na całej swej długości ok. 200 m niszczy postawione na płytkiej wodzie przeciw okrętom desantowym miny lub przeszkody z betonu, drutu kolczastego itp., uniemożliwiające wysadzenie desantu. W posiadaniu jest także okrętowy zestaw zakłóceń pasywnych, służący do zwalczania rakiet.

Dane[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze okrętu znajduje się siedem pokładów – dno, międzypokład (tu są rozmieszczone pomieszczenia mieszkalne załogi i desantu, pomieszczenia kuchenne, siłownie), pokład główny z ładownią, pokład otwarty, pokład oficerski (pomieszczenia oficerów i kabina radiowa), pokład nawigacyjny (główne stanowisko dowodzenia- tzw. "mostek", kabina nawigacyjna), pokład sygnałowy – tu na morzu pracują obserwatorzy i sygnaliści. Dowódca okrętu posiada jednoosobową kabinę z sypialnią, pozostali oficerowie dwie kabiny dwuosobowe, chorążowie i podoficerowie kabiny mieszczące od dwóch do czterech osób, marynarze kabiny sześcio- i ośmioosobowe.

Nazwa "Gniezno"[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ORP GNIEZNO – okręt transportowo-minowy proj. 767/Lublin
  2. Wojciech Mazurkiewicz, Międzynarodowe ćwiczenia morskie „BALTOPS-17”, "Lotnictwo Aviation International" nr 9/2017, s. 72-73