Oddział Zygmunta Sierakowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oddział Zygmunta Sierakowskiegopartia powstańcza okresu powstania styczniowego, operująca na Żmudzi.

Dowódcą oddziału był Zygmunt Sierakowski.

W 1863, po wybuchu powstania Sierakowski wziął dymisję z wojska rosyjskiego i z ramienia Rządu Narodowego został naczelnikiem wojennym województwa kowieńskiego. Dowodził 2500-osobowym oddziałem, operującym na Żmudzi.

21 kwietnia oddział pokonał Rosjan w pod Ginietyniami. 3 maja wymaszerował w kierunku Kurlandii, gdzie zamierzał przejąć transport broni dostarczony z Wielkiej Brytanii.

W dniach 7-9 maja stoczył trzydniową bitwę pod Birżami, zakończoną rozbiciem oddziału przez fiński pułk lejbgwardii gen. Jana Ganeckiego.

Sierakowski dostał się do rosyjskiej niewoli i wbrew zabiegom międzynarodowej opinii publicznej, 27 czerwca 1863 został powieszony w Wilnie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]