Odznaka Turystyki Pieszej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Odznaka Turystyki Pieszej (OTP) – odznaka ustanowiona w 1952 przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze w celu popularyzacji turystyki pieszej nizinnej. Można ją zdobywać od 8 roku życia na wycieczkach pieszych – zaliczając 1 punkt za 1 km, jak również zaliczając punkty dodatkowe za zwiedzanie miejscowości określonych w regulaminie.

Teren zdobywania odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznakę można zdobywać na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej[1]:

Stopnie odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznaka posiada kilka kategorii i stopni[1]:

  • Siedmiomilowe Buty: srebrne i złote - odznaka dla dzieci do 10 lat,
  • popularną,
  • małą: brązową, srebrną i złotą,
  • dużą: srebrną i złotą,
  • „Za wytrwałość w Turystyce Pieszej” w trzech stopniach,
  • OTP „Dla Najwytrwalszych” w trzech stopniach.

Nadzór nad OTP sprawuje Komisja Turystyki Pieszej Zarządu Głównego PTTK. Kadrą programową odpowiedzialną za OTP są przodownicy turystyki pieszej PTTK.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Regulamin Odznak Turystyki Pieszej PTTK (pol.). Komisja Turystyki Pieszej ZG PTTK. [dostęp 2018-03-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]