Okręty podwodne typu Argo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Okręty podwodne typu Argo
Kraj budowy Włochy
Stocznia Cantieri Riuniti dell'Adriatico w Monfalcone koło Triestu
Zbudowane 2
Użytkownicy Regia Marina Regia Marina
Typ następny Tritone
Uzbrojenie:
1 działo kal. 100 mm
4 karabiny maszynowe kal. 13,2 mm
6 wyrzutni torped kal. 533 mm
Załoga 40 (stan w czasie pokoju) oficerów i marynarzy
Wyporność:
• na powierzchni 794 t
• w zanurzeniu 1018 t
Długość 63,15 m
Szerokość 6,93 m
Napęd:
2 silniki wysokoprężne FIAT o mocy po 750 KM każdy
2 silniki elektryczne o mocy po 400 KM każdy
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

14 w
8 w

Okręty podwodne typu Argo – typ okrętów podwodnych, budowanych początkowo dla Portugalii, w końcowej fazie budowy przejętych przez Regia Marina, w służbie podczas II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stępkę pod dwa okręty podwodne na zamówienie portugalskie położono w stoczni koncernu Cantieri Riuniti dell'Adriatico (C.R.D.A.) w Monfalcone koło Triestu w 1931 roku. Pracę nad ich budową i wyposażeniem postępowały powoli, a w 1935 roku strona portugalska zrezygnowała z przyjęcia okrętów, powołując się na kłopoty finansowe. W związku z tym obie jednostki zostały zaoferowane marynarce włoskiej, która podjęła decyzję o włączeniu okrętów w skład własnej floty. Po niezbędnych zmianach wyposażenia okręty zostały ostatecznie wcielone do służby w 1937 roku, otrzymując nazwy "Argo" i "Velella".

Po przystąpieniu Włoch do II wojny światowej po stronie państw Osi oba okręty zostały przerzucone na Atlantyk, operując z bazy w Bordeaux (BETASOM). Brały udział w Bitwie o Atlantyk do drugiej połowy 1941 roku, kiedy powróciły na Morze Śródziemne. Tam działały bez większych sukcesów, ponadto z uwagi na poważne awarie silników wysokoprężnych często ulegały awarii. Oba okręty zostały zatopione niemal równocześnie, "Argo" przez własną załogę, "Velella" storpedowany przez okręt podwodny Royal Navy.

Okręty[edytuj | edytuj kod]

  • "Argo" – zwodowany 24 listopada 1936, w służbie od 31 sierpnia 1937. W czasie działań na Atlantyku poważnie uszkodził kanadyjski niszczyciel HMCS "Saguenay". Zatopiony przez własną załogę dla uniknięcia przejęcia okrętu przez Niemców w macierzystej stoczni w Monfalcone 10 września 1943. Pocięty na złom w 1947.
  • "Velella" – zwodowany 18 grudnia 1936, w służbie od 1 września 1937. Zatonął wraz z całą załogą niedaleko Salerno 7 września 1943 roku, storpedowany przez brytyjski okręt podwodny HMS "Shakespeare" typu S.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Holicki Włoskie okręty podwodne typu Argo, Nowa Technika Wojskowa 04/2005, ISSN 1230-1655
  2. Regia Marina Italiana. [dostęp 3 maja 2010].