Osłowo (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°28′47″N 18°25′57″E

- błąd

38 m

WD

53°26'N, 18°25'E, 53°26'N, 18°25'E

- błąd

20647 m

Odległość

424 m

Osłowo
wieś
Ilustracja
Tablica upamiętniająca dawny cmentarz ewangelicki w Osłowie
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

świecki

Gmina

Jeżewo

Liczba ludności (III 2011)

165[1]

Strefa numeracyjna

52

Tablice rejestracyjne

CSW

SIMC

0087455

Położenie na mapie gminy Jeżewo
Mapa konturowa gminy Jeżewo, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Osłowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Osłowo”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Osłowo”
Położenie na mapie powiatu świeckiego
Mapa konturowa powiatu świeckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Osłowo”
Ziemia53°28′47″N 18°25′57″E/53,479722 18,432500

Osłowowieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Jeżewo.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bydgoskim. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 165 mieszkańców[1]. Jest dziewiątą co do wielkości miejscowością gminy Jeżewo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osłowo to stara kociewska wieś. Pierwsza historyczna nazwa pochodzi z 1328 r. i została zapisana jako Oslovo. Następne to: Oslaw (1430 r.), Ioanni Oslowski (1526 r.), Osłowo (1583 r.), niem. Oslowo[2]. Z wszystkich zapisów wynika, że nazwa wsi jest nazwą dzierżawczą i pochodzi od nazwy osobowej Osieł z formantem - owo[2].

Dzieje wsi sięgają początku panowania Krzyżaków na Pomorzu Gdańskim (1309 r.). Pierwsza wzmianka historyczna o wsi pochodzi z 1328 r.[3] Od najdawniejszych czasów Osłowo było własnością rycerską, a później szlachecką. Pierwszymi udokumentowanymi właścicielami wsi byli Osłowscy (1526 r.), którzy wywodzili się z rodu Kalksteinów[4]. W 1667 r. Osłowo znalazło się w rękach Fabiana Kosa - wojewody chełmińskiego, który w latach 1667-1669 wydał wieś w dzierżawę za 800 guldenów polskich. Pod koniec XVII stulecia wieś wróciła do Osłowskich. W 1797 r. Osłowo nabyli Komierowscy, a następnie w latach 1805-1829 Osłowo należało do Wolszlegierów[4]. W 1829 r. w wyniku separacji dóbr osada stała się własnością państwa pruskiego[5].

Pierwsze informacje o obszarze wsi pochodzą z 1570 r. i podają, że wieś miała 10,5 łanów (ok. 180 ha)[6], w 1772 r. - 9 łanów (ok. 155 ha)[4], w 1921 r. - 218 ha[7]. Pierwsze dane liczbowe o mieszkańcach Osłowa pochodzą z 1772 r. - we wsi żyło 69 osób[4]. W sto lat później (1885 r.) osadę zamieszkiwało 256 osób z tego aż 248 było wyznania ewangelickiego, co równoznaczne było z przynależnością do narodu niemieckiego. Do polskości i katolicyzmu przyznawało się osiem osób[5]. Warto odnotować to, że we wsi w 1772 r. była szkoła ewangelicka. W 1886 r. wybudowano dla niej budynek, który przetrwał do dziś (obecnie jest miejscem świetlicy wiejskiej)[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b Brózdowska E., 2005, "Pochodzenie nazw miejscowości gminy Jeżewo", w: "Gmina Jeżewo", praca zbiorowa, Jeżewo
  3. Maciejewski J., 1979, "Nazwy miejscowe ziem świeckiej i nowskiej", w: "Dzieje Świecia nad Wisłą i Jego regionu", t. 1, praca zbiorowa, Warszawa
  4. a b c d Maercker H., 1886-1888, "Eine polnische Starostei und ein preussischer Landrathskreis Geschichte des Schwetzer Kreises 1466-1873", Zeitschrift des Westpreussischen Geschichtsvereins, H. 17-19, Danzig
  5. a b c Dąbrowski Z., 2005, "Pod zaborem pruskim", w: "Gmina Jeżewo", praca zbiorowa, Jeżewo
  6. Grzegorz M., 1990, "Osady Pomorza Gdańskiego w latach 1309-1454", Warszawa
  7. Dąbrowski Z., 2005, "W okresie II Rzeczypospolitej 1920-1939", w: "Gmina Jeżewo", praca zbiorowa, Jeżewo