Owca śnieżna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Owca śnieżna
Ovis nivicola[1]
Eschscholtz, 1829
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina koziorożce
Rodzaj owca
Gatunek owca śnieżna
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Owca śnieżna[3][4] (Ovis nivicola) – gatunek ssaka z rodziny wołowatych, blisko spokrewniony z północnoamerykańskimi dzikimi owcami jukońską i kanadyjską. Przez część systematyków owca śnieżna uważana jest za podgatunek owcy jukońskiej lub kanadyjskiej, w polskiej literaturze zoologicznej również opisywana była pod nazwą Ovis dalli[5] lub Ovis canadensis nivicola[6] .

Charakterystyka[edytuj]

Długość ciała 140–175 cm, długość ogona do 15 cm, wysokość w kłębie ok. 100 cm, masa ciała do 100 kg. Ubarwienie szarożółte lub ciemnobrunatne, spód biały lub kremowy. Masywne, ślimakowe rogi, u samców o długości do 89 cm (rekordowy okaz posiadał rogi długości 111 cm[7]), u samic cieńsze i krótsze. Owce śnieżne zamieszkują otwarte tereny górskie. Występują w środkowej, północnej i wschodniej Syberii.

Podgatunki[edytuj]

Caprinae Specialist Group wyróżnia cztery podgatunki owcy śnieżnej (w nawiasie podano kategorię zagrożenia według IUCN każdego z nich)[8]:

Wilson i Reeder wyróżniają jeszcze[9]:

  • O. n. kodarensis Medvedev, 1994
  • O. n. koriakorum Chernyavskii, 1962

Przypisy

  1. Ovis nivicola, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Ovis nivicola. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  5. Kowalski Kazimierz: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.
  6. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  7. Małgorzata i Izabella Szmurło (tłum.): Góry. Warszawa: Delta, 1997, seria: Encyklopedia Dzikich Zwierząt. ISBN 83-86698-62-4.
  8. Shackleton, David M., ed.: Wild sheep and goats and their relatives : status survey and conservation action plan for Caprinae. 1997. ISBN 2-8317-0353-0. [dostęp 03 lutego 2014]. (ang.)
  9. Wilson & Reeder: Ovis nivicola. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic. [dostęp 3 lutego 2014].

Bibliografia[edytuj]

  1. Huffman Brent: Ovis nivicola, Snow sheep, Siberian bighorn sheep (ang.). www.ultimateungulate.com. [dostęp 29 grudnia 2007].