Oxyura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oxyura[1]
Bonaparte, 1828[2]
Przedstawiciel rodzaju – sterniczka zwyczajna (O. leucocephala)
Przedstawiciel rodzaju – sterniczka zwyczajna (O. leucocephala)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina sterniczki
Rodzaj Oxyura
Typ nomenklatoryczny

Anas rubidus A. Wilson, 1814 = Anas jamaicensis J.F. Gmelin, 1789

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Oxyurarodzaj ptaka z podrodziny sterniczek (Oxyurinae) w rodzinie kaczkowatych (Anatidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na wszystkich kontynentach oprócz Antarktydy[11].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 35–51 cm, rozpiętość skrzydeł 53–70 cm; masa ciała 476–1300 g[12].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Oxyura: gr. οξυς oxus „ostry, spiczasty”; ουρα oura „ogon”[13].
  • Cerconectes: gr. κερκος kerkos „ogon”; νηκτης nēktēs „pływak”, od νηχω nēkhō „pływać”[14]. Gatunek typowy: Anas mersa Pallas, 1773 = Anas leucocephala Scopoli, 1769.
  • Erismatura (Erimistura): gr. ερεισμα ereisma, ερεισματος ereismatos „podpora”; ουρα oura „ogon”[15]. Gatunek typowy: A. Wilson, 1814 = Anas jamaicensis J.F. Gmelin, 1789.
  • Gymnura: gr. γυμνος gumnos „goły, obnażony”; ουρα oura „ogon”[16]. Nowa nazwa dla Oxyura.
  • Undina: w nowożytnym micie (stworzonym przez szwajcarskiego lekarza i chemika Paracelsusa (zm. 1541)) Undine lub Undina była żeńskim duchem wody, od łac. unda „woda, fala”[17]. Gatunek typowy: Anas leucocephala Scopoli, 1769.
  • Bythonessa: gr. βυθος buthos „otchłań, dno”; νησσα nēssa „kaczka”[18]. Gatunek typowy: Anas leucocephala Scopoli, 1769.
  • Plectrura: gr. πληκτρον plēktron „ostrze włóczni”; ουρα oura „ogon”[19]. Nowa nazwa dla Oxyura.
  • Pervicauda: łac. pervicax, pervicacis „mocny, sztywny”, od per- „bardzo”; vincere „przezwyciężać”; cauda „ogon”[20]. Gatunek typowy: Oxyura australis Gould, 1837.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[21]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oxyura, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Ch.L. Bonaparte. The Genera of North American Birds, and a Synopsis of the Species found within the territory of the United States; systematically arranged in Orders and Families. „Annals of the Lyceum of Natural History of New York”. 2, s. 390, 1828 (ang.). 
  3. J.G. Wagler. Mittheilungen über einige merkwürbige Thiere. „Isis von Oken”. 25, s. kol. 282, 1832 (niem.). 
  4. Ch.L. Bonaparte. Aggiunte e correzioni relative agli animali vertebrati a sangue caldo. „Giornale Arcadico di Scienze Letteri ed Arti”. 52, s. 208, 1831 (wł.). 
  5. T. Nuttall: A manual of the ornithology of the United States and of Canada:. Cz. 2: The Water Birds. Cambridge: Hilliard and Brown, 1834, s. 425. (ang.)
  6. J. Gould: The birds of Europe. Cz. 5. London: R. and J.E. Taylor, 1837, s. ryc. 383. (ang.)
  7. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 472. (niem.)
  8. J. von N.F.X. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs für höhere Schulen.. Sttutgart: Hoffmann, 1848, s. x. (niem.)
  9. C.-D. Degland & J.-J.Z. Gerbe: Ornithologie européenne, ou, Catalogue descriptif, analytique et raisonné des oiseaux observés en Europe. Wyd. 2. T. 2. Paris: J.B. Baillière, 1867, s. 565. (fr.)
  10. G.M. Mathews. Notes on Generic Names. „The Emu”. 44 (4), s. 320, 1945. DOI: 10.1071/MU944319 (ang.). 
  11. F.Gill & D. Donsker: Screamers, ducks, geese, swans (ang.). IOC World Bird List: Version 8.1. [dostęp 2018-03-31].
  12. C. Carboneras: Family Anatidae (Ducks, geese and Swans). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 627–628. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  13. Jobling 2018 ↓, s. Oxyura.
  14. Jobling 2018 ↓, s. Cerconectes.
  15. Jobling 2018 ↓, s. Erismatura.
  16. Jobling 2018 ↓, s. Gymnura.
  17. Jobling 2018 ↓, s. Undina.
  18. Jobling 2018 ↓, s. Bythonessa.
  19. Jobling 2018 ↓, s. Plectrura.
  20. Jobling 2018 ↓, s. Pervicauda.
  21. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Oxyurinae Swainson, 1831 - sterniczki (wersja: 2017-12-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-03-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-03-31]. (ang.)