Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – 4 × 200 m stylem dowolnym mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olympic rings with white rims.svg

Swimming pictogram.svg Pływanie
4 × 200 m stylem dowolnym mężczyzn
Złoty medal  Australazja
Srebrny medal  Stany Zjednoczone
Brązowy medal  Wielka Brytania

Sztafeta na dystansie 4 × 200 metrów stylem dowolnym mężczyzn była jedną z konkurencji pływackich rozgrywanych podczas V Igrzysk Olimpijskich w Sztokholmie. W konkurencji wzięło 20 zawodników z pięciu reprezentacji.

Rekord świata należał do brytyjskiej sztafety olimpijskiej z poprzednich igrzysk w Londynie. Lecz został on pobity już w pierwszym wyścigu eliminacyjnym przez ekipę amerykańską, później zaś poprawiony w drugim wyścigu przez drużynę Australazji.

W finale spodziewano się walki pomiędzy tymi drużynami, lecz Australazja zdominowała wyścig. Po pierwszej zmianie obie ekipy płynęły niemal identycznie, lecz Nowozelandczyk Malcolm Champion płynący na drugiej zmianie ekipy Australazji wyprowadził drużynę na prowadzenie, którego nie oddała aż do końca. Ostatecznie drużyna z Antypodów zdobyła złoto z nowym rekordem świata, 10:11,6.

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Rekordy świata i olimpijskie przed rozegraniem konkurencji.

Rekord świata 10:53,4 Wielka Brytania William Foster (GBR)
Wielka Brytania Paul Radmilovic (GBR)
Wielka Brytania John Derbyshire (GBR)
Wielka Brytania Henry Taylor (GBR)
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Londyn (GBR) 24 lipca 1908
Rekord olimpijski 10:53,4 Wielka Brytania William Foster (GBR)
Wielka Brytania Paul Radmilovic (GBR)
Wielka Brytania John Derbyshire (GBR)
Wielka Brytania Henry Taylor (GBR)
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Londyn (GBR) 24 lipca 1908

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Do zawodów przystąpiło pięć sztafet. Zostały podzielone na dwa wyścigi. Do finałów awansowały dwie zwycięskie drużyny z każdego wyścigu oraz jedna z pozostałych z najlepszym czasem. Z racji przystąpienia do wyścigu 5 zespołów, wszystkie awansowały do finału.

Wyścig 1
Miejsce Zawodnicy Czas Uwagi
1 Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
(Kenneth Huszagh, Duke Kahanamoku, Harry Hebner, Perry McGillivray)
10:26,4 Q WR
2 Królestwo Węgier Węgry
(László Beleznai, Imre Zachár, Alajos Kenyery, Béla von Las-Torres)
10:34,6 Q
3 Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Wielka Brytania
(William Foster, Thomas Battersby, John Hatfield, Henry Taylor)
10:39,4 q
Wyścig 2
Miejsce Zawodnicy Czas Uwagi
1 Australazja Australazja
(Harold Hardwick, Malcolm Champion, Leslie Boardman, Cecil Healy)
10:14,0 Q WR
2 Cesarstwo Niemieckie Cesarstwo Niemieckie
(Oscar Schiele, Georg Kunisch, Kurt Bretting, Max Ritter)
10:42,2 Q

Finał[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Zawodnicy Czas
Gold medal icon.svg Australazja Australazja
(Cecil Healy, Malcolm Champion, Leslie Boardman, Harold Hardwick)
10:11,2 WR
Silver medal icon.svg Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
(Kenneth Huszagh, Harry Hebner, Perry McGillivray, Duke Kahanamoku)
10:20,2
Bronze medal icon.svg Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Wielka Brytania
(William Foster, Thomas Battersby, John Hatfield, Henry Taylor)
10:28,6
4 Cesarstwo Niemieckie Cesarstwo Niemieckie
(Oscar Schiele, Georg Kunisch, Kurt Bretting, Max Ritter)
10:37,0
- Królestwo Węgier Węgry ekipa nie wystartowała

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]