PIDE

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

PIDE (Skrót od port. Polícia Internacional e de Defesa do Estado w dosłownym tłumaczeniu znaczy Policja Międzynarodowa i Ochrony Państwa) – portugalska tajna policja polityczna, istniejąca w latach 1945-1969, w okresie dyktatury Salazara.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Utworzona 22 października 1945 roku, zastąpiła PVDE (port. Polícia de Vigilância e de Defesa do Estado – "Policja Czujności i Ochrony Państwa"). Instytucja stanowiła główny aparat represji wobec wszelkich przejawów niezadowolenia z autorytarnych rządów Salazara. Powszechnie stosowała tortury i nielegalne aresztowania. Uwięzionych często poddawano długotrwałym przesłuchaniom pozbawiając snu i pokarmu. PIDE ma na swoim koncie dużą ilość zabójstw działaczy opozycyjnych z kręgów demokratycznych, liberalnych i lewicowych[1]. PIDE zabijała ponadto liderów ruchów narodowowyzwoleńczych w swoich afrykańskich koloniach m.in. zabójstwo w Tanzanii Eduardo Mondlane przywódcy Frontu Wyzwolenia Mozambiku (FRELIMO) w 1969 oraz zabójstwo w 1973 przywódcy ruchu wyzwoleńczego Gwinei Port. i Zielonego Przylądka (PAIGC) – Amilcara Cabrala. PIDE zajmowała się inwigilacją, badaniem nastrojów i poglądów politycznych gromadząc kilka milionów teczek obywateli Portugalii. Tajna policja posiadała swoje więzienia z których najsłynniejsze to Caxias i Peniche oraz obóz koncentracyjny Tarrafal na Wyspach Zielonego Przylądka[2].

Rozwiązana 24 września 1969 roku, w to miejsce powstało DGS (port. Direção-Geral de Segurança – "Generalna Dyrekcja Bezpieczeństwa"). Organizacja DGS zaprzestała działalności po rewolucji goździków 25 kwietnia 1974.

Przypisy

  1. Wiarda, Howard J. (1977). Corporatism and Development: The Portuguese Experience (First ed.) s. 160. Univ of Massachusetts Press. ISBN 0870232215.
  2. Tarrafal in the history of the PVDE at the website of the Serviço de Informações de Segurança, The Portuguese Information Agency