PIDE

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

PIDE (Skrót od port. Polícia Internacional e de Defesa do Estado w dosłownym tłumaczeniu znaczy „Policja Międzynarodowa i Ochrony Państwa”) – portugalska tajna policja polityczna, istniejąca w latach 1945–1969, w okresie dyktatury Salazara.

Historia[edytuj kod]

Została utworzona 22 października 1945 roku. Zastąpiła PVDE (port. Polícia de Vigilância e de Defesa do Estado – „Policja Czujności i Ochrony Państwa”). Instytucja stanowiła główny aparat represji wobec wszelkich przejawów niezadowolenia z autorytarnych rządów Salazara. Powszechnie stosowała tortury i nielegalne aresztowania. Uwięzionych często poddawano długotrwałym przesłuchaniom pozbawiając snu i pokarmu. PIDE ma na swoim koncie dużą ilość zabójstw działaczy opozycyjnych z kręgów demokratycznych, liberalnych i lewicowych[1]. PIDE zabijała ponadto liderów ruchów narodowowyzwoleńczych w swoich afrykańskich koloniach m.in. zabójstwo w Tanzanii Eduardo Mondlane przywódcy Frontu Wyzwolenia Mozambiku (FRELIMO) w 1969 oraz zabójstwo w 1973 przywódcy ruchu wyzwoleńczego Gwinei Port. i Zielonego Przylądka (PAIGC) – Amilcara Cabrala.

PIDE zajmowała się inwigilacją, badaniem nastrojów i poglądów politycznych gromadząc kilka milionów teczek obywateli Portugalii. Tajna policja posiadała swoje więzienia z których najsłynniejsze to Caxias i Peniche oraz obóz koncentracyjny Tarrafal na Wyspach Zielonego Przylądka[2].

Rozwiązana 24 września 1969 roku, w to miejsce powstało DGS (port. Direção-Geral de Segurança – „Generalna Dyrekcja Bezpieczeństwa”). Organizacja DGS zaprzestała działalności po rewolucji goździków 25 kwietnia 1974.

Przypisy

  1. Wiarda, Howard J. (1977). Corporatism and Development: The Portuguese Experience (First ed.) s. 160. Univ of Massachusetts Press. ​ISBN 0870232215​.
  2. Tarrafal in the history of the PVDE at the website of the Serviço de Informações de Segurança, The Portuguese Information Agency