Pałac w Sasinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Sasinie
Obiekt zabytkowy nr rej. 852 z 15.06.1981[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Miejscowość Sasino
Adres Pałacowa 31
Typ budynku Pałac
Rozpoczęcie budowy XIX w.
Właściciel prywatny
Położenie na mapie gminy Choczewo
Mapa konturowa gminy Choczewo, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Pałac w Sasinie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Pałac w Sasinie”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Pałac w Sasinie”
Położenie na mapie powiatu wejherowskiego
Mapa konturowa powiatu wejherowskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Pałac w Sasinie”
Ziemia54°46′25,831″N 17°45′22,194″E/54,773842 17,756165
Strona internetowa

Pałac w Sasinie – pałac znajdujący się w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo, we wsi Sasino. Obiekt wraz z parkiem został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa pomorskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Z dokumentów historycznych wynika, że w 1527 r. rodzina Jatzkow otrzymała przywileje dotyczące lenna w miejscowościach Jatzkow i Sasin; dobra te pozostały w jej posiadaniu do 1618 r. Potem przechodziły w ręce różnych właścicieli z rodu von Krockow[2] . W roku 1823 od rodziny von Roschütz, inż. Rants (z niem. Rantz) nabył majątek sasiński. Zorganizował tutaj folwark wraz z niewielkim dworkiem. Z biegiem lat w kierunku północnym od wsi zainicjował budowę pokaźnego pałacu[3]. Powstała rezydencja jest budynkiem dwupiętrowym z zaadaptowanym poddaszem, wybudowana na powierzchni w kształcie prostokątnym. Ściany zewnętrzne ożywione są trzema występami w formie ryzalitów, zakończonych detalami architektonicznymi w kształcie trójkątnych tympanonów. Pokrycie dachowe jest dwupołaciowe. W zakończeniach 2 skrzydeł znajdują się dwupoziomowe przybudówki z klatkami schodowymi i balkonami. Pod całym budynkiem są piwnice ze ścianami z kamienia łupanego o grubości około 1 metra. Stylowy wygląd uzyskano dzięki prostej linii z licznymi detalami architektonicznymi, jak trójkątne naczółki dachowe, pogrubienia ścian w formie pilastrów, gzymsy dekoracyjne, belki i boniowane lica ciosu kamieni. Droga wjazdowa do posiadłości prowadzi od południa. Zaplecze gospodarcze, składające się z dużych obór, chlewni, spichlerza, stodoły i stajni, wysunięto na południe - po wschodniej i zachodniej stronie obiektu. Posiadłość otoczona jest parkiem krajobrazowym w stylistyce angielskich ogrodów, do którego utworzenia wykorzystano częściowo zastany drzewostan leśny, tworząc salony, gabinety ogrodowe, ścieżki widokowe i szpalery na łącznym obszarze 7 ha. W 1864 roku, zięć i spadkobierca inżyniera Rantsa, Wilhelm von Somnitz z posiadłości wydzielił małe gospodarstwa i oddał w dzierżawę, które po jego śmierci zostały sprzedane. W latach 1902 - 1907 majątkiem władał kapitan von Zitzewitz. Kolejnymi posiadaczami pałacu byli hrabia von Sydow i od 1909 roku kapitan von Holz pochodzący z Minden. Następnie właścicielami była od 1924 roku rodzina Jungow, rezydująca w tym miejscu do 1945 roku[3] . W tym czasie zainstalowano tutaj elektryczność i sieć wodno-kanalizacyjną, a środek częściowo przeprojektowano. Od frontu zbudowano owalną, murowaną fontannę. W trakcie działań wojennych, w 1945 roku pałac opanowali Rosjanie na kolejne 3 lata. Wtedy obiekt uległ znacznej dekapitalizacji. Następnie w 1948 roku opuszczony majątek objął Skarb Państwa, grunty podzielono na mniejsze części, a budynek przekazano w użytkowanie Wojskom Ochrony Pogranicza. 1963 rok to wejście do zespołu pałacowo-parkowego w Sasinie nowego gospodarza, którym została Fabryka Opakowań Blaszanych „Opakomet”, dokonując niezbędnych adaptacji na ośrodek wypoczynkowy dla dzieci i młodzieży. 31 grudnia 1983 roku obiekt przejęło Przedsiębiorstwo Usług Budowlano-Remontowych „BUDROL” w Pruszczu Gdańskim, wykorzystując go jako ośrodek wczasowy. Wtedy zrealizowano remont generalny zaniedbanego budynku. W 1990 roku, „BUDROL” po zmianie formy prawnej działalności na Spółkę Akcyjną, podjął decyzję o przekazaniu nieruchomości gminie Pruszcz Gdański, która dalej oddała ją lokalnej gminie Choczewo.

Zespół dworsko-parkowy jest w rękach prywatnych[3].

Obecnie budynek pozostaje nieużywany, nie jest dostępny do zwiedzania[2].

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

Obiekt jest przystosowany do świadczenia usług hotelarskich[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]