Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Oświęcim
Adres ul. Więźniów Oświęcimia 20
32-603 Oświęcim
Data założenia 2 lipca 1947
Zakres zbiorów Dzieje KL Auschwitz
Dyrektor Piotr Cywiński
Położenie na mapie Oświęcimia
Mapa lokalizacyjna Oświęcimia
Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
Ziemia50°02′09″N 19°10′42″E/50,035833 19,178333
Strona internetowa muzeum

Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiumuzeum utworzone w 1947[1][2] staraniem byłych więźniów KL Auschwitz w celu zachowania „po wsze czasy” pozostałości po byłym niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady Auschwitz-Birkenau.

Na Muzeum składają się głównie dwie wielkie części byłego kompleksu obozowego: Auschwitz I Stammlager i Auschwitz II Birkenau, wraz z ponad 150 obiektami budowlanymi, około 300 ruinami, autentycznymi drogami, rampą, ogrodzeniami, a także archiwalia, które przetrwały ewakuację obozu oraz zbiór ponad stu tysięcy obiektów ruchomych (m.in. walizki, buty i przedmioty codziennego użytku, pasiaki i przedmioty więźniarskie, a także przedmioty pochodzenia esesmańskiego).

Na terenie Muzeum zainstalowana jest stała wystawa główna oraz kilkanaście tzw. wystaw narodowych, zorganizowanych przez państwa upamiętniające ofiary-swoich obywateli. W chwili obecnej trwają prace nad zmianą scenariusza wystawy głównej oraz niektórych wystaw narodowych. Organizowane są także wystawy czasowe.

Muzeum jest jednostką bezpośrednio podporządkowaną Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, jednakże jego działalność jest wynikiem szeroko zakrojonego konsensusu międzynarodowego. W tym celu, w roku 1990 powołano Międzynarodową Radę Muzeum przy Ministrze Kultury, która została zastąpiona w roku 2000 przez Międzynarodową Radę Oświęcimską przy Premierze RP. Obydwu Radom przewodniczył Władysław Bartoszewski. Rady te powołano dla opiniowania różnych zagadnień związanych z pracami Muzeum i zachowaniem Miejsca Pamięci, a także – w miarę potrzeby – z innymi obozami, pozostałymi po wojnie na terenach Polski.

Działalność[edytuj]

Utworzone uchwałą Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia z dnia 2 lipca 1947 która m.in. określała[3]:

Tereny byłego hitlerowskiego obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu wraz z wszelkimi znajdującymi się tam zabudowaniami i urządzeniami zachowuje się po wsze czasy jako Pomnik Męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów.

Wśród głównych działań Muzeum znajduje się konserwacja zabytków i terenów (blisko 200 ha) byłego obozu. Prowadzone są starania o utworzenie funduszu, mającego zapewnić finansowanie długofalowego programu konserwatorskiego Miejsca Pamięci, na który to cel od lat brakuje środków. Pierwszym etapem w sprawie było wystosowanie specjalnego listu do kilkudziesięciu szefów rządów, m.in. do przywódców Unii Europejskiej przez premiera Donalda Tuska oraz apel ministra Radosława Sikorskiego na forum Wspólnoty. W celu obsługi tego funduszu, Władysław Bartoszewski powołał Fundację Auschwitz-Birkenau.

Drugą istotną płaszczyzną działań jest edukacja. Podczas obchodów 60. rocznicy wyzwolenia powołano w ramach muzeum Międzynarodowe Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście. Prócz tego, Muzeum prowadzi działalność m.in. naukową, wydawniczą, badawczą i upamiętniającą. Każdego roku, 27 stycznia obchodzony jest jako dzień wyzwolenia KL Auschwitz. Tego dnia mają miejsce największe obchody upamiętniające ofiary obozu. Data ta została w 2005 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, jako „Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu”. Ponadto odbywają się w ciągu roku inne wydarzenia upamiętniające (np. Marsze Żywych).

Muzeum jest pierwszoplanowym partnerem dla wielu instytucji na całym świecie zajmujących się historią Holocaustu i obozów koncentracyjnych, przede wszystkim izraelskiego instytutu Jad Waszem w Jerozolimie i amerykańskiego United States Holocaust Memorial Museum w Waszyngtonie.

Frekwencja[edytuj]

W końcu XX wieku Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau (nazwa obowiązująca od 1999) odwiedzało około 600 000 osób rocznie, z czego około połowa spoza Polski. W roku 2006 frekwencja przekroczyła milion osób, w 2009 – 1,3 miliona, w 2010 – 1,38 miliona, w 2011 – 1,4 miliona, w tym 610 tysięcy osób z Polski[4].

Trzykrotny wzrost frekwencji w pierwszej dekadzie XXI wieku[5] sprawił, że muzeum i miejsce pamięci stało się najbardziej odwiedzanym byłym niemieckim nazistowskim obozem w całej Europie oraz najczęściej odwiedzanym muzeum i instytucją kultury w Polsce.

Inne[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 2 lipca 1947 r. o upamiętnieniu męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów w Oświęcimiu (Dz.U. 1947 nr 52 poz. 265).
  2. Zarządzenie Ministra Kultury i Sztuki z dnia 17 stycznia 1950 r. w sprawie nadania statutu Państwowemu Muzeum Oświęcim-Brzezinka (M.P. 1950 nr 13 poz. 132).
  3. „KL Auschwitz. Fotografie dokumentalne”, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1980, s. 250.
  4. 1,4 miliona osób odwiedziło obóz Auschwitz (pol.). gazeta krakowska, 2012-01-06. [dostęp 9 stycznia 2012].
  5. Liczba osób odwiedzających rocznie Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau.
  6. Złote medale Zasłużony Kulturze Gloria Artis dla Muzeum Stutthof w Sztutowie, Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau oraz Państwowego Muzeum na Majdanku. mkidn.gov.pl, 2 września 2009.

Linki zewnętrzne[edytuj]