Pantelejmon (Rudyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pantelejmon
Piotr Rudyk
arcybiskup Edmonton i całej Kanady
Pantelejmon
Kraj działania  Kanada
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1896/1898/1899
Lipowcy
Data i miejsce śmierci 2/3 października 1968
Edmonton
arcybiskup Edmonton i całej Kanady
Okres sprawowania 1959–1968
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji
Śluby zakonne 1920
Prezbiterat po 1920
Sakra biskupia 27 marca 1941
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 marca 1941
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Objawienia Pańskiego
Konsekrator Mikołaj (Jaruszewicz)
Biskup Pantelejmon z innymi hierarchami Ukraińskiego Autonomicznego Kościoła Prawosławnego (siedzi drugi z prawej)

Pantelejmon, imię świeckie Piotr Rudyk (ur. 16 czerwca 1898, 1899 lub 1896 w Lipowcach, zm. 2 lub 3 października 1968 w Edmonton) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji.

Życiorys[edytuj]

W wieku dziesięciu lat zgłosił się do Ławry Poczajowskiej, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej, pozostając pod opieką mnichów. W 1920 złożył w ławrze wieczyste śluby zakonne z imieniem Pantelejmon, został hieromnichem. Uzyskał wyższe wykształcenie w zakresie teologii prawosławnej w Studium Teologii Prawosławnej Uniwersytetu Warszawskiego. Po ukończeniu nauki został proboszczem jednej z parafii we Lwowie, a następnie dziekanem dekanatu lwowskiego. W 1929 uzyskał godność archimandryty i został przełożonym monasteru św. Jana Miłościwego w Zahajcach. Po czterech latach przeniesiony do Ławry Poczajowskiej jako jej namiestnik.

W 1941 przeszedł z PAKP w jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i przyjął chirotonię na biskupa lwowskiego. Tym samym wszedł w skład episkopatu podległego Cerkwi Rosyjskiej Ukraińskiego Autonomicznego Kościoła Prawosławnego, zaś po zamordowaniu jego zwierzchnika, metropolity Aleksego (Hromadśkiego), stanął na jego czele[1]. Od 1944 nosił tytuł arcybiskupa lwowskiego.

Z ziem ukraińskich wycofał się po ich zajęciu przez Armię Czerwoną. Przez Niemcy udał się na emigrację do Argentyny, gdzie został arcybiskupem Buenos Aires i całej Ameryki Południowej w Rosyjskim Kościele Prawosławnym poza granicami Rosji.

W 1957 w związku z planowanym odsunięciem metropolity Makarego (Oksijuka) od godności zwierzchnika Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, władze polskie rozważały jego zaproszenie do Polski jako kandydata na nowego zwierzchnika Kościoła[2].

Przed 1959 wrócił jednak do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i objął w jego strukturach katedrę kanadyjską z tytułem arcybiskupa Edmonton i całej Kanady. W Edmonton przebywał do swojej śmierci. Pochowany na cmentarzu przy cerkwi Narodzenia Matki Bożej w Rabbit Hill.

Był kuzynem metropolity warszawskiego i całej Polski Stefana (Rudyka)[3].

Przypisy

  1. A. Mironowicz, Kościół prawosławny na ziemiach polskich w XIX i XX wieku, Białystok, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2001. ​ISBN 83-7431-046-4​, s.226
  2. S. Dudra, Kościół Prawosławny..., s.67
  3. S. Dudra, Kościół Prawosławny..., s.67

Bibliografia[edytuj]

Poprzednik
Nikodem
Przełożony Ławry Poczajowskiej
1931 – 1940
Następca
Pankracy (Gładkow)
Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup lwowski
1941 – 1945
Następca
Makary (Oksijuk)
Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup południowoamerykański
1948 – 1950
Następca
Joazaf (Skorodumow)
Poprzednik
Grzegorz (Boriszkiewicz)
Biskup Montrealu i Kanady
1954 – 1957
Następca
Witalis (Ustinow)
Poprzednik
Witalis (Ustinow)
Biskup Edmonton
1957 – 1958
Następca
Sawa (Saraczewicz)
Poprzednik
Sawa (Saraczewicz)
Biskup Edmonton
1959 – 1968
Następca
Struktura zlikwidowana