Augustyn (Markiewicz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Augustyn
Adam Markewycz
Metropolita białocerkiewski i bogusławski
Ilustracja
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1952
Głuszkowce
Metropolita białocerkiewski i bogusławski
Okres sprawowania od 2013
przewodniczący Oddziału ds. stosunków z siłami zbrojnymi Ukrainy
Okres sprawowania od 1999
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Inkardynacja Eparchia białocerkiewska
Śluby zakonne wrzesień 1992
Diakonat 1975
Prezbiterat 1976
Nominacja biskupia 16 września 1992
Chirotonia biskupia 20 września 1992
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 września 1992
Miejscowość Kijów
Miejsce Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
Konsekrator Włodzimierz (Sabodan)
Współkonsekratorzy Ireneusz (Seredni), Joannicjusz (Kobziew), Antoni (Fiałko), Hipolit (Chilko)

Augustyn, imię świeckie Adam Iwanowicz Markiewicz[1] (ur. 7 kwietnia 1952 w Głuszkowcach) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest z pochodzenia Białorusinem[1]. Urodził się w rodzinie kapłana prawosławnego. Ukończył szkołę medyczną i w 1971 zatrudnił się na stacji pogotowia w Równem. W latach 1971–1973 odbywał służbę wojskową. Po jej ukończeniu wstąpił do moskiewskiego seminarium duchownego, które ukończył z wyróżniającymi wynikami w 1975. Następnie ukończył (również z wybitnymi ocenami) wyższe studia teologiczne w Moskiewskiej Akademii Duchownej. Po zakończeniu nauki w seminarium został wyświęcony na diakona przez biskupa dmitrowskiego Włodzimierza. Ten sam hierarcha rok później udzielił mu święceń kapłańskich.

W latach 1977–1978 pracował w cerkwi św. Jerzego we wsi Biłyliwka (obwód żytomierski), zaś w latach 1978–1992 służył w Korosteniu, kolejno w parafiach Opieki Matki Bożej i św. Onufrego. Od 1989 był również dziekanem dekanatu korosteńskiego. 16 września 1992 nominowany na biskupa lwowskiego i drohobyckiego. Złożył wówczas wieczyste śluby zakonne, przyjmując imię Augustyn.

20 września 1992 w cerkwi refektarzowej Ławry Kijowsko-Pieczerskiej miała miejsce jego chirotonia biskupia, w czasie której jako konsekratorzy wystąpili metropolita kijowski i całej Ukrainy Włodzimierz, arcybiskup rówieński i ostrogski Ireneusz, biskup ługański i starobielski Joannicjusz, biskup perejasławsko-chmielnicki Antoni oraz biskup białocerkiewski Hipolit. W 1998 biskup Augustyn został podniesiony do godności arcybiskupiej, zaś jego tytuł został zmieniony na arcybiskup lwowski i halicki. Od 2004 jest wykładowcą seminarium duchownego w Poczajowie. Wielokrotnie reprezentował Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego na międzykościelnych konferencjach i spotkaniach, także ekumenicznych. Jest przewodniczącym Synodalnego Oddziału ds. Współpracy z Siłami Zbrojnymi Ukrainy. Od 2003 do 2011 był również pełnomocnym przedstawicielem zwierzchnika swojego Kościoła w Werchownej Radzie Ukrainy[2]. W lutym 2011 Synod Kościoła powierzył mu również funkcję przewodniczącego komisji teologiczno-kanonicznej Kościoła[2].

W 2011 wszedł w skład Wyższej Rady Cerkiewnej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[3]. W 2012 przeniesiony na katedrę białocerkiewską[4]. W listopadzie 2013 otrzymał godność metropolity[5].

Jest przeciwnikiem ruchu ekumenicznego w jego współczesnej formie, w 1997 razem z biskupem wieriejskim Eugeniuszem opowiadał się za ograniczeniem udziału Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w działalności Światowej Rady Kościołów. Twierdzi, że Kościół prawosławny powinien współpracować z innymi wyznaniami jedynie w zakresie działalności humanitarnej[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Andrzej (Horak)
Biskup lwowski
1992 – 2012
Następca
Filaret (Kuczerow)
Poprzednik
Mitrofan (Jurczuk)
Biskup białocerkiewski
od 2012
Następca
Nadal sprawuje urząd