Park Tae-hwan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy pływaka. Zobacz też: Park Tae-hwan (wioślarz).
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Park.
Park Tae-hwan
Park Tae-hwan.jpg
Data i miejsce urodzenia 27 września 1989
Seul
Wzrost 183 cm
Państwo  Korea Południowa
Dyscypliny pływanie
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Korea Południowa
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Pekin 2008 pływanie
(400 m stylem dowolnym)
Srebro
Pekin 2008 pływanie
(200 m stylem dowolnym)
Srebro
Londyn 2012 pływanie
(400 m stylem dowolnym)
Srebro
Londyn 2012 pływanie
(200 m stylem dowolnym)
Mistrzostwa świata
Złoto
Melbourne 2007 400 m stylem dowolnym
Złoto
Szanghaj 2011 400 m stylem dowolnym
Brąz
Melbourne 2007 200 m stylem dowolnym
Mistrzostwa świata (basen 25 m)
Złoto
Windsor 2016 200 m stylem dowolnym
Złoto
Windsor 2016 400 m stylem dowolnym
Złoto
Windsor 2016 1500 m stylem dowolnym
Srebro
Szanghaj 2006 400 m stylem dowolnym
Srebro
Szanghaj 2006 1500 m stylem dowolnym

Park Tae-hwan (ur. 27 września 1989 w Seulu) – południowokoreański pływak, mistrz olimpijski z Pekinu (2008) na długości 400 m stylem dowolnym, dwukrotny mistrz świata na tym samym dystansie (2007, 2011), trzykrotny mistrz świata na krótkim basenie (2016).

Kariera pływacka[edytuj]

W 2006 roku, w Szanghaju, Park zdobył dwa srebrne medale mistrzostw świata na basenie krótkim na długościach 400 m i 1500 m stylem dowolnym.

Podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie w konkurencji 400 m stylem dowolnym zdobył złoty medal. Na tych samym igrzyskach Park wygrał jeszcze srebrny medal na 200 m stylem dowolnym. Cztery lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Londynie, wywalczył dwa srebrne medale, w wyścigu na 200 i 400 m stylem dowolnym.

Na mistrzostwach świata Park ma w swoim dorobku dwa złote medale na dystansie 400 m stylem dowolnym, w Melbourne w 2007 roku i w Szanghaju z 2011 roku. Ponadto w Melbourne Koreańczyk zajął również trzecie miejsce w pływaniu na 200 m stylem dowolnym.

Podczas mistrzostw świata na krótkim basenie w Windsorze zdobył trzy złote medale. Pierwszego dnia mistrzostw zwyciężył na dystansie 400 m stylem dowolnym, uzyskując czas 3:34,59[1]. Następnie został mistrzem świata w konkurencji 200 m kraulem, w której ustanowił nowy rekord mistrzostw i rekord Azji (1:41,03)[2]. Zwyciężył też na dystansie 1500 m stylem dowolnym, gdzie również pobił rekord zawodów i rekord kontynentalny (14:15,51)[3]. Kilkanaście minut później płynął w finale 100 m stylem dowolnym, w którym z czasem 47,09 zajął siódme miejsce[4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]