Paweł Kula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł Kula (ur. 1976 w Szczecinie) – polski artysta, fotograf. Ukończył studia na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny) w 2004 roku. Wykładowca Akademii Sztuki w Szczecinie.

Paweł Kula dokumentuje rzeczywistość przy użyciu prymitywnych i nietypowych narzędzi oraz aparatów własnej konstrukcji. Wraz ze Sławomirem Decykiem i Diego Lopez Calvinem jest współtwórcą metody solarigrafii[1]. Interesują go błędy procesów fotograficznych, obrazy znalezione i nie dające się utrwalić oraz techniki bez kamerowe. Wykorzystuje często naturalną światłoczułość: powidoki, zjawisko fosforescencji. Używa nietypowych materiałów światłoczułych: roślin, luminoforów, własnej skóry. Tworzy nietypowe, niekiedy prymitywne urządzenia do rejestracji i projekcji obrazu.

Jego prace znajdują się w kolekcji „Zachęty Sztuki Współczesnej” oraz w Muzeum Narodowym w Szczecinie.

Teksty i fotografie Pawła Kuli były publikowane m.in. w pismach: "Fotografia", "Fotozeszyty", "Format" oraz publikacjach: "Świadomość kadru - szkice z estetyki fotografii" i "Odwzajemnione spojrzenie[2].

Ważniejsze cykle prac[edytuj | edytuj kod]

  • Znalezione w archiwum, 1998-2010
  • Solaris/Solarigrafia, 2000-2002
  • Notatki z natury, 2000...
  • Obrazy człowieka, 1998...

Wybrane wystawy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Udział w wybranych wystawach zbiorowych[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia solarigrafii. Blog o fotografii Pawła Janczaruka - Art.PL. [dostęp 2015-08-20]. (pol.).
  2. Otworki Pawła Kuli, fotopolis.pl [dostęp 2022-11-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]