Muzeum Narodowe w Szczecinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Ilustracja
Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Wały Chrobrego 3
Państwo  Polska
Miejscowość Staromłyńska 27
Szczecin
Data założenia 1 sierpnia 1945
Powierzchnia ekspozycji 5563 m²
Dyrektor Lech Karwowski
Oddziały
Położenie na mapie Szczecina
Mapa lokalizacyjna Szczecina
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Ziemia53°25′48,18″N 14°33′53,14″E/53,430050 14,564761
Strona internetowa

Muzeum Narodowe w Szczecinie – muzeum wielodziałowe, gromadzące zbiory archeologii, sztuki dawnej i współczesnej, historyczne, numizmatyczne, nautyczne, etnograficzne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Utworzone zostało 1 sierpnia 1945 roku jako polskie Muzeum Miejskie w Szczecinie. Założycielem i organizatorem placówki był przybyły z Poznania Lech Krzekotowski, a jego działania wspierał pionier szczecińskiego muzealnictwa - Kazimierz Haska. Muzeum przejęło pozostałości zbiorów Stadtmuseum na Hakenterasse (dziś Wały Chrobrego) i Pommersches Landesmuseum - dawniej Pałac Sejmu Stanów, przy ul. Staromłyńskiej 27, gdzie mieści się Galeria Sztuki Dawnej. Rozpoczęło także kolekcjonowanie polskiej sztuki współczesnej. W kolejnych latach zwiększało swoje zbiory najpierw dzięki depozytom z innych muzeów polskich, potem tworząc stopniowo kolekcje własne. Jednocześnie utraciło część zbiorów poniemieckich na rzecz innych muzeów warszawskich (szczególnie etnograficznych). Kopia posągu Bartolomeo Colleoniego z Wenecji, pochodząca z kolekcji Heinricha Dohrna (przez lata stojąca na dziedzińcu warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych), oraz marmurowa kopia posągu Mojżesza Michała Anioła (tamże), były "darem" Szczecina dla stolicy, wziętym ze szczecińskiego muzeum.

Jesienią 1947 roku muzeum zyskało status placówki okręgowej i jako Muzeum Pomorza Zachodniego sprawowało opiekę merytoryczną nad muzeami zachodniopomorskimi. W roku 1970 w uznaniu ponadregionalnej wartości zbiorów zostało podniesione do rangi Muzeum Narodowego. W latach 70. Muzeum Narodowe w Szczecinie wzbogaciło się o dalsze dwa gmachy: Ratusz Staromiejski, w którym utworzono Muzeum Historii Szczecina oraz lewe skrzydło budynku dawnej komendantury garnizonu twierdzy szczecińskiej, w którym dzisiaj mieści się Muzeum Sztuki Współczesnej.

Współczesna lokalizacja i zbiory[edytuj | edytuj kod]

Widok na Dział Morski MN (Muzeum Morskie)
Galeria Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 27
Muzeum Historii Szczecina w Ratuszu Staromiejskim przy Rynku Siennym
Lucas Cranach Młodszy Portret Filipa I (1541)

Muzeum Narodowe w Szczecinie mieści się w sześciu siedzibach (jednym współczesnym i czterech historycznych budynkach w centrum miasta i jednej ekspozycji w Gryficach):

  • Muzeum Narodowe w Szczecinie, przy ul. Wały Chrobrego 3 (niegdyś Muzeum Miejskie). Mieści Dział Morski (Muzeum Morskie), Dział Kultur Pozaeuropejskich, Dział Numizmatyki, Dział Etnografii Pomorza i Dział Edukacji. Wystawy stałe: Antyczne korzenie Europy. Szczecińska kolekcja Dohrnów, W afrykańskiej wiosce, Sztuka Afryki – między maską a fetyszem, Dzieci magii. Afrykańskie lalki i marionetki, Od kompasu słonecznego do systemu DECCA – historia hiperboli w nawigacji, – Modele żaglowców i okrętów,  Modele statków ze Stoczni Szczecińskiej. Ekspozycje tymczasowe: Magazyn Sztuki Dawnej – sztuka na Pomorzu od XII do XVII wieku, Magazyn archeologiczny Muzeum Morskiego. Wystawy czasowe: „Panoramiczny happening morski” Tadeusza Kantora w fotografii Eustachego Kossakowskiego z rozwinięciem na biorących w nim udział: Edwarda Krasińskiego, Jerzego Beresia i Stanisława Fijałkowskiego (do 2.09.2018), – Inspirowani naturą. Rękodzieło Indian Amazonii. W hołdzie Borysowi Malkinowi (do 27.01.2019)
  • Muzeum Narodowe w Szczecinie - Muzeum Tradycji Regionalnych, ul. Staromłyńska 27 - Pałac Sejmu Stanów Pomorskich. Mieści Dział Sztuki Dawnej, Dział Archeologii, Bibliotekę i siedzibę dyrekcji. Wystawy stałe: Gabinet Pomorski. W zwierciadle monet, banknotów i pieczęci, Złoty wiek Pomorza. Sztuka na dworze książąt pomorskich w XVI i XVII wieku, Stare srebra, Lapidarium, Gabinet nowych nabytków
  • Muzeum Narodowe w Szczecinie - Muzeum Sztuki Współczesnej, Oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 1 - Pałac pod Głowami w Szczecinie
  • Muzeum Narodowe w Szczecinie - Muzeum Historii Szczecina, Oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Księcia Mściwoja II 8, Ratusz Staromiejski w Szczecinie. Wystawy stałe: Najstarsze karty z dziejów Szczecina, Historia i kultura Szczecina w czasach szwedzkich i pruskich, Eugen Dekkert – muzealne atelier, Hans Stettiner i Jan Szczeciński. Życie codzienne w Szczecinie w XX wieku
  • Centrum Dialogu „Przełomy”, pl. Solidarności 1. Mieści wystawy poświęcone historii Szczecina po 1939 roku.
  • Wystawa Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej, Muzeum Morskie, Oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Błonie 2, Gryfice (od 1 stycznia 2010 w struktury Muzeum włączono dawną filię Muzeum Kolejnictwa w Warszawie z siedzibą w Gryficach).

Muzeum jest obecnie największą instytucją kultury w województwie zachodniopomorskim, sprawującą opiekę nad ponad 150 tys. obiektów, wśród których są arcydzieła sztuki średniowiecznej: Madonny z Dzieciątkiem z Gardna, najstarsze figury NMP na terenie Polski, romańskie kolumny z Kołbacza, krucyfiks z Kamienia Pomorskiego, „piękna Madonna” z Bukowa, cenne zabytki archeologiczne, w tym laska magiczna z poroża łosia sprzed 12 tys. lat z najstarszym przedstawieniem figuralnym na terenie Polski, zbiory nautologiczne, etnograficzne, a także cenne numizmaty. W szczecińskim muzeum znajduje się także największy w Polsce zbiór świadectw kultury materialnej krajów pozaeuropejskich - szczególnie cenna jest kolekcja sztuki afrykańskiej.

Imponujący zbiór stanowi nowa, stała wystawa "Złoty wiek Pomorza. Sztuka na dworze książąt pomorskich w XVI i XVII wieku". Ekspozycja, otwarta 18 listopada 2011, której jednym z najcenniejszych obiektów – będącym elementem wizualnej identyfikacji wystawy – jest „Portret Filipa I” pędzla Lucasa Cranacha Młodszego. Kolekcja szczecińskiego Muzeum jest największym istniejącym zbiorem związanym z mecenasowską działalnością książąt z dynastii Gryfitów. W trakcie przygotowań do wystawy wiele zabytków poddano gruntownej konserwacji, dzięki czemu odzyskały pierwotny wygląd i dawny blask. Aby wydobyć piękno renesansowych przedmiotów, zadbano również o nowoczesną infrastrukturę wystawienniczą, profesjonalne gabloty i oświetlenie. Przy omawianiu zagadnień związanych z kulturą i sztuką Pomorza wykorzystano prezentacje multimedialne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]