Pedeutologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pedeutologia (gr. paideutes — nauczyciel–wychowawca, logos - nauka) — dział pedagogiki, zajmujący się zagadnieniami dotyczącymi nauczyciela (określenie oznaczające zawód, misję lub powołanie[1]); główne kierunki badań pedeutologicznych: osobowość nauczyciela, jego uzdolnienia i autorytet, predyspozycje kandydatów do zawodu oraz kształcenie nauczycieli, etyka zawodu nauczycielskiego, kształtowanie się zawodu i funkcji społecznej nauczycielstwa. Problemy te były analizowane od czasów starożytnych, jednak pedeutologię wyodrębniono w XIX–XX wieku. Istotną rolę odegrał Johann Friedrich Herbartniemiecki filozof, psycholog i pedagog, twórca „pedagogiki naukowej” i uniwersyteckiego seminarium pedagogicznego w Królewcu, opierający pedagogikę przede wszystkim na etyce i psychologii[2].

Przypisy

  1. Edward Dereń: Nauczyciel - zawód czy misja i powołanie?. W: Portal 'Ksztalcenie nauczycieli w Polsce' [on-line]. Edward Dereń. [dostęp 2017-03-11].
  2. Edward Dereń: Quo vadis, edukacjo nauczycielska?. W: Portal 'Kształcenie nauczycieli w Polsce' [on-line]. Edward Dereń. [dostęp 2017-03-11].

Bibliografia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]