Pekariowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pekari)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pekariowate
Tayassuidae[1]
Palmer, 1897
Pekariowiec obrożny
Pekariowiec obrożny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Nadrząd kopytne
Rząd parzystokopytne
Podrząd świniokształtne
Rodzina pekariowate
Zasięg występowania
Mapa występowania

Pekariowate[2] (Tayassuidae) – rodzina ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych, spokrewniona ze świniowatymi oraz hipopotamowatymi.

Występowanie: na południowym zachodzie Ameryki Północnej i na całym obszarze Ameryki Środkowej i Południowej.

Opis[edytuj]

Ciało krępe, podobne do świni, o długości do 120 cm i wadze do ok. 40 kg. Głowa klinowata, osadzona na krótkiej szyi. Skóra pokryta szczeciną. Cztery palce na kończynach przednich i trzy na tylnych (dwa u pekarczyka czakoańskiego). Charakterystyczną cechą odróżniającą pekariowatych od pozostałych świniokształtnych jest położony w pobliżu nasady ogona gruczoł grzbietowy.

Pekariowate są wszystkożerne, podobnie jak świniowate poszukują pokarmu pod ziemią. W ich diecie przeważa pokarm roślinny. Nie gardzą jednak owadami, płazami, gadami, rybami, jajami i padliną. Żyją w stadach od kilku do kilkudziesięciu (pekari białobrody do 300) sztuk, na jednego samca przypadają trzy samice. Rodzą się zwykle dwa młode. Żyją kilkanaście do 24 lat. Są zwierzętami łownymi.

Historia[edytuj]

Pekariowate mają długą historię w Ameryce Północnej. Pierwsze pekari pojawiły się w oligocenie, 32 miliony lat temu.

Dzisiejsze pekariowate z Ameryki Południowej, nie występowały tu wcześniej niż 9 milionów lat temu. Dostały się tu 2.5 miliona lat temu przechodząc przez tworzącą się cieśninę Panamską, łączącą Amerykę Północną i Południową. W tym samym czasie, wiele zwierząt Ameryki Północnej — włączając pekari, lamy i tapiry — migrowały do Południowej, lecz także niektóre zwierzęta Południowej, migrowały na północ.

Systematyka[edytuj]

Rodzaje i gatunki[2]:

oraz wymarły rodzaj †Platygonus

Przypisy

  1. Tayassuidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.