Pete Rademacher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pete Rademacher
Thomas Peter Rademacher
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Thomas Peter Rademacher

Data i miejsce urodzenia

20 listopada 1928
Tieton

Data i miejsce śmierci

4 czerwca 2020
Sandusky

Obywatelstwo

amerykańskie

Wzrost

187 cm

Styl walki

praworęczny

Kategoria wagowa

ciężka

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

23

Zwycięstwa

15

Przez nokauty

8

Porażki

7

Remisy

1

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złoto Melbourne 1956 boks
(waga ciężka)

Thomas Peter „Pete” Rademacher (ur. 20 listopada 1928 w Tieton w stanie Waszyngton, zm. 4 czerwca 2020 w Sanduskym[1][2]) – amerykański pięściarz kategorii ciężkiej, mistrz olimpijski z XVI Letnich Igrzysk Olimpijskich z Melbourne z 1956 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zdobył złoty medal w wadze ciężkiej (ponad 81 kg) podczas XVI Letnich Igrzysk Olimpijskich w Melbourne w 1956 roku, wygrywając wszystkie walki przez nokaut. Pokonał kolejno: reprezentanta Czechosłowacji Josefa Němeca (KO 2. runda), reprezentanta Związku Południowej Afryki Daniela Bekkera (KO 3. runda) i w finale reprezentanta Związku Radzieckiego Lwa Muchina (KO 1. runda)[1].

Po igrzyskach olimpijskich przeszedł na zawodowstwo. Już w pierwszej walce zawodowej zmierzył się o tytuł z ówczesnym mistrzem wagi ciężkiej Floydem Pattersonem. Był to pierwszy (i do tej pory jedyny) przypadek, by pięściarz walczył o tytuł mistrzowski w swym debiucie. Thomas Peter Rademacher powalił Floyda Pattersona w 2. rundzie, ale później sam leżał na deskach 7 razy i przegrał przez nokaut w 6. rundzie[1][2].

Nigdy więcej nie walczył o tytuł, ale mierzył się ze znanymi pięściarzami. Wygrał z takimi rywalami, jak Ulli Nitschke, LaMar Clark, George Chuvalo i Carl „Bobo” Olson (w swej ostatniej walce stoczonej w 1962 roku), a pokonali go: Zora Folley, Brian London, Doug Jones, Archie Moore i Karl Mildenberger.

Po zakończeniu kariery pracował w McNeil Corporation w Akron w stanie Ohio, dochodząc do funkcji prezesa.

Przez ostatnie kilka lat życia poważnie chorował (demencja)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Pete Rademacher, olympedia.org [dostęp 2020-06-06] (ang.).
  2. a b c Pete Rademacher, 1956 Olympic boxing champion, dies at 91, wtop.com [dostęp 2020-06-06] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]