George Foreman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg George Foreman
George Foreman
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1949
Marshall
Obywatelstwo Stany Zjednoczone
Wzrost 192 cm
Masa ciała 100-115 kg
Kategoria wagowa waga ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 81
Zwycięstwa 76
Przez nokauty 68
Porażki 5
Remisy 0
Nieodbyte 0
Olympic rings with white rims.svg
Boks
Gold medal with cup.svg Złoto
1968
Meksyk
waga ciężka

George Edward Foreman (ur. 10 stycznia 1949 w Marshall) – były amerykański bokser i pastor. Dwukrotny zawodowy mistrz świata wagi ciężkiej (w tym drugi, zaraz po Bernardzie Hopkinsie najstarszy mistrz świata wagi ciężkiej, miał 45 lat kiedy zdobył tytuł) i mistrz olimpijski z 1968 roku z Meksyku.

Kariera sportowa[edytuj]

Już swą pierwszą oficjalną walkę w ringu, 26 stycznia 1967 r. wygrał przed czasem, nokautując przeciwnika w pierwszej rundzie. Wyjeżdżając na Igrzyska Olimpijskie miał bilans 16-4 w amatorskim boksie[1].

W wieku niecałych 20 lat zdobył tytuł Mistrza Olimpijskiego na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku w 1968 r. w wadze ciężkiej (+81 kg) pokonując w finale przez techniczny nokaut w 2. rundzie litewskiego boksera walczącego w barwach ZSRR Jonasa Čepulisa. Wcześniej, w pierwszej walce na Igrzyskach wygrał na punkty 4:1 z polskim mistrzem wagi ciężkiej, Lucjanem Trelą, była to jedyna walka, której Foreman nie skończył przed czasem[2].

Rok później przeszedł na zawodowstwo. W pierwszych dwóch latach walk na zawodowym ringu, 1969-1970, stoczył 25 pojedynków wszystkie rozstrzygając przed czasem. W dwóch kolejnych, 1971-1972 wygrał 12 walk, w tym 9 przed czasem[3].

22 stycznia 1973 roku zdobył swój pierwszy tytuł Mistrza Świata, pokonując w Kingston na Jamajce ówczesnego mistrza Joe Fraziera, po sześciu knock-downach w pierwszych dwóch rundach. Następnie obronił tytuł po walkach z José Romanem, Kenem Nortonem i ponownie Joe Frazierem[3].

W styczniu 1974 po kilkuletniej dyskwalifikacji do ringu wrócił najgłośniejszy pięściarz owych czasów, Muhammad Ali. Walka o mistrzostwo świata Foreman-Ali została zorganizowana przez Dona Kinga w stolicy Zairu, Kinszasie. Nazwano ją „The Rumble in the Jungle” (pol. Bijatyka w dżungli). Ali przyjął w tym spotkaniu niezwykłą taktykę. Wiedząc o tym, że Foreman zwykle wygrywał przez nokaut w pierwszych rundach, przez siedem pierwszych odsłon pozostawał w defensywie. Opierał się o liny i przyjmował wszystkie ciosy Foremana na gardę, odpowiadając z rzadka ciosami prostymi. W ósmej rundzie Foreman był już krańcowo zmęczony, wtedy zupełnie nieoczekiwanie Ali błyskawicznie zaatakował, bezdyskusyjnie nokautując mistrza.

Po walce obaj zawodnicy zaprzyjaźnili się. Film dokumentalny When We Were Kings (pol. Gdy byliśmy królami) autorstwa Leona Gasta, zdobył w 1996 Oscara w kategorii Film Dokumentalny. Podczas wręczenia nagrody na scenie pojawili się obaj dawni adwersarze, przy czym Foreman pomógł wchodzić po schodach cierpiącemu na chorobę Parkinsona Alemu, ilustrując przyjaźń między sportowcami.

Norman Mailer, który był wśród dziennikarzy obsługujących spotkanie, napisał w 1975 książkę pt. The Fight (pol. Walka). Grupa Jethro Tull nagrała w 1974 piosenkę „Bungle in the Jungle”, podobnie jak The Fugees (wraz z A Tribe Called Quest, Busta Rhymes i Johnem Forté) – „Rumble in the Jungle”.

W 2002 walka ta została uznana za 7. największe wydarzenie sportowe w rankingu Channel 4's „100 Greatest Sporting Moments”.

Życie prywatne[edytuj]

Ma dziesięcioro dzieci, w tym pięciu synów o imieniu George i jedną córkę, która uprawia boks.

Jest propagatorem zdrowego żywienia. Reklamuje specjalną linię grillów, które pozwalają na przygotowywanie posiłków o mniejszej ilości tłuszczu.

Wyróżnienia[edytuj]

Odznaczenia
Nagrody

Przypisy

  1. George Foreman (ang.). boxing-scoop.com. [dostęp 2017-09-17].
  2. George Foreman vs Lucjan Trela (pol.). sfd.pl, 2010-09-13. [dostęp 2017-09-17].
  3. a b George Edward Foreman (pol.). legendyboksu.pl. [dostęp 2017-09-17].
  4. parlament.gv.at – Lista odznaczonych odznakami honorowymi Republiki Austrii od 1952 (niem.) [dostęp 2012-10-04]

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Joe Frazier
Mistrz świata wagi ciężkiej WBA i WBC
22 stycznia 1973 − 30 października 1974
Następca
Muhammad Ali
Poprzednik
Michael Moorer
Mistrz świata wagi ciężkiej IBF
5 listopada 1994 − 1995
Następca
Michael Moorer
Poprzednik
Michael Moorer
Mistrz świata wagi ciężkiej WBA
5 listopada 1994 − 1995
Następca
Bruce Seldon