Petko Christow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Petko Jordanow Christow
Петко Йорданов Христов
Herb Petko Jordanow Christow Amor omnia vineit
Miłość wszystko zwycięży
Kraj działania  Bułgaria
Data i miejsce urodzenia 19 października 1950
Wełczewo
Data i miejsce śmierci 14 września 2020
Ruse
Biskup diecezjalny nikopolski
Okres sprawowania 1994–2020
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja franciszkanie konwentualni
Śluby zakonne 15 grudnia 1993
Diakonat 19 października 1985
Prezbiterat 15 grudnia 1985
Nominacja biskupia 18 października 1994
Sakra biskupia 6 stycznia 1995
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 stycznia 1995
Miejscowość Watykan
Miejsce bazylika św. Piotra
Konsekrator Jan Paweł II
Współkonsekratorzy Giovanni Battista Re
Jorge María Mejía

Petko Jordanow Christow OFMConv (bułg. Петко Йорданов Христов; ur. 19 października 1950 w Wełczewie, zm. 14 września 2020 w Ruse) – bułgarski duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin konwentualny, biskup diecezjalny nikopolski w latach 1994–2020.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1950 roku w Wełczewie. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia Wyższej Szkole Zawodowej w Wielkim Tyrnowie na kierunku budownictwo i architektura. Po ich ukończeniu zdecydował się wstąpić do seminarium duchownego. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 grudnia 1985 roku. Pięć lat później został przyjęty do zakonu franciszkanów, składając w 1993 roku śluby wieczyste. Następnie pracował w parafiach w Belene i Tranchovitsie. 18 grudnia 1994 roku został mianowany przez papieża Jana Pawła II biskupem ordynariuszem nikopolskim, a jego konsekracja biskupia miała miejsce 6 stycznia 1995 roku w bazylice św. Piotra w Watykanie. Biskup Petko był także prezesem bułgarskiego Caritasu oraz członkiem Konferencji Episkopatu Bułgarii, w którym przewodniczył komitetom: stowarzyszeń życia apostolskiego, wspierania jedności chrześcijan i radzie Cor unim.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Petko Christow w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2020-12-10]