Petyr Michtarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Petyr Michtarski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1966
Błagojewgrad, Bułgaria
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Obecny klub brak klubu
Kariera klubowa
Lata Klub
1982-1989
1989-1991
1991-1992
1992-1993
1993-1994
1994-1995
1995-1996
1996-1997
1998-2000
2000-2001
Pirin Błagojewgrad
Lewski Sofia
FC Porto
FC Famalicão
Pirin Błagojewgrad
CSKA Sofia
RCD Mallorca
VfL Wolfsburg
Pirin Błagojewgrad
Lewski Sofia
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1989-1995  Bułgaria 8 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2001
?
2002
2003-2004
2006-2007
Lewski Sofia, asystent
Wichren Sandanski, asystent
Pirin Błagojewgrad
Belasica Petricz
Pirin 1922 Błagojewgrad

Petyr Sotirow Michtarski (ur. 15 lipca 1966 roku w Błagojewgradzie), bułgarski piłkarz, grający na pozycji napastnika, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczynał w barwach Pirinu Błagojewgrad, z którym w rozgrywkach 1983-1984 awansował do ekstraklasy. Mimo dobrego występu w pierwszym sezonie (5. miejsce i awans do Pucharu UEFA), w kolejnych klub walczył o utrzymanie w lidze. W ciągu siedmiu lat spędzonych w barwach Pirinu, Michtarski strzelił siedemdziesiąt goli[1] i w dużej mierze dzięki wysokiej skuteczności w 1989 otrzymał ofertę przejścia do Lewskiego Sofia. Do Pirinu w ciągu swojej piłkarskiej kariery powracał jeszcze trzykrotnie: był świadkiem awansu tego klubu do finału Pucharu Bułgarii 1999, ale także spadku do II ligi w sezonie 1999-2000.

W latach 90. zmieniał kluby średnio raz na sezon. Wywalczył wszystkie najważniejsze trofea krajowe: Puchar Bułgarii i mistrzostwo kraju z Lewskim oraz koronę króla strzelców w barwach CSKA.

Ponadto był zawodnikiem klubów portugalskich: FC Porto, gdzie stworzył duet napastników ze swoim rodakiem Emiłem Kostadinowem, i trzecioligowego FC Famalicão; hiszpańskiego RCD Mallorca oraz niemieckiego VfL Wolfsburg, z którym w sezonie 1996-1997 awansował do Bundesligi. Piłkarską karierę zakończył w 2001 roku, zaraz po wywalczeniu mistrzostwa Bułgarii z Lewskim Sofia.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w 1989 roku, w meczu eliminacji do Mundialu 1990 z Danią (0:2). Po czteroletniej przerwie powrócił do niej w 1994 roku na etapie przygotowań do Mundialu 1994. Na mistrzostwa, na których Bułgarzy doszli do półfinału, pojechał jako rezerwowy; wystąpił tylko w końcówce spotkania 1/8 finału z Meksykiem.

Mimo udanych występów w klubach, w kadrze przegrywał rywalizację z innymi przedstawicielami swojego pokolenia: Christo Stoiczkowem, Emiłem Kostadinowem, Krasimirem Bałykowem i Jordanem Leczkowem.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

W 2001 roku rozpoczął pracę szkoleniową w sztabie trenerskim Lewskiego Sofia. Następnie był asystentem w Wichrenie Sandanski oraz samodzielnie prowadził Pirin Błagojewgrad (2002), Belasicę Petricz (2003-2004) oraz Pirin 1922 Błagojewgrad (2006-2007), którego nie zdołał utrzymać w ekstraklasie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]