Dimityr Miłanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dimityr Miłanow
Димитър Миланов
Pełne imię i nazwisko Dimityr Miłanow Stojanow
Data i miejsce urodzenia 18 października 1928
Sofia
Data i miejsce śmierci 1995
Sofia
Wzrost 172 cm
Pozycja skrzydłowy, napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1946–1947 Botew Sofia
1947–1948 Septemwri Sofia
1948–1960 CDNA Sofia[a]
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1948–1959  Bułgaria 39 (19)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1965–1966 Marek Dupnica
1971–1972 Hebar Pazardżik
Dorobek medalowy
brąz Melbourne 1956 Piłka nożna

Dimityr Miłanow Stojanow (bułg. Димитър Миланов Стоянов, ur. 18 października 1928 w Sofii, zm. 1995 tamże) – bułgarski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, reprezentant Bułgarii w latach 1948–1959, brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich 1956, trener piłkarski.

Podczas kariery piłkarskiej nosił przydomek Piżo (bułg. Пижо), pochądzący od imienia bohatera bułgarskiej legendy ludowej[1]. Rozegrał 39 spotkań w reprezentacji Bułgarii, dla której zdobył 19 bramek i wywalczył z nią brązowy medal Igrzysk Olimpijskich. Zaliczany do grona legendarnego pokolenia piłkarzy CSKA Sofia z lat 50. XX wieku[2][3][4].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Grę w piłkę nożną rozpoczął w 1946 roku w drużynie Botew Sofia[5]. W latach 1947–1948 występował w Septemwri Sofia[5]. W 1948 roku został zawodnikiem Septemwri Pri CDW Sofia, z którym rozpoczął występy w nowo utworzonej Republikanskiej Futbołnej Diwiziji[5][6]. W ciągu 12 kolejnych lat wywalczył z tym klubem 10 tytułów mistrzowskich oraz trzykrotnie zdobył Puchar Bułgarii (wówczas pod nazwą Puchar Armii Sowieckiej)[6]. W trzech meczach finałowych Pucharu Bułgarii (1951, 1954, 1955) strzelił łącznie 6 goli, w tym uzyskał hat trick w spotkaniu przeciwko Spartakowi Płowdiw (5:2)[7]. W sezonach 1948/49 oraz 1951 zdobył tytuł króla strzelców bułgarskiej ekstraklasy[6].

W 1956 roku zadebiutował w europejskich pucharach, kiedy to wystąpił z CDNA Sofia w Pucharze Mistrzów[8]. Był to zarazem debiut bułgarskiego klubu w oficjalnych rozgrywkach międzynarodowych pod egidą UEFA[8][9]. W edycji 1956/57 zdobył on dwie bramki, obie w wygranym 8:1 spotkaniu I rundy przeciwko FC Dinamo Bukareszt[9][10]. W kolejnym etapie jego zespół uległ w dwumeczu FK Crvena zvezda (1:3 i 2:1) i odpadł z rywalizacji[9]. Po sezonie 1959/60 Miłanow odszedł z CDNA i zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

29 sierpnia 1948 zadebiutował w reprezentacji Bułgarii w wygranym 1:0 towarzyskim meczu przeciwko Czechosłowacji w Sofii. We wrześniu 1949 roku w spotkaniu z tym samym rywalem (3:1) zdobył pierwszą bramkę w drużynie narodowej. W 1952 roku wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach, na których Bułgaria odpadła w rundzie wstępnej, przegrywając po dogrywce z ZSRR[11]. Na kolejnym turnieju olimpijskim w Melbourne wywalczył ze swoją reprezentacją brązowy medal, pokonując w meczu o 3. miejsce 3:0 Indie[11][12]. Z czterema bramkami został wespół z dwoma innymi zawodnikami królem strzelców rozgrywek[12]. Ogółem w latach 1948–1959 rozegrał w zespole narodowym 39 spotkań i zdobył 19 goli[13].

Bramki w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

LP Data Miejsce Przeciwnik Bramka Rezultat Ranga meczu 
1. 7 listopada 1948 Stadion Junak, Sofia  Węgry 1:0 1:0 Mecz towarzyski
2. 4 września 1949 Stadion Československé Armády, Praga  Czechosłowacja 3:1 3:1 Mecz towarzyski
3. 18 maja 1952 Stadion Wojska Polskiego, Warszawa  Polska 1:0 1:0 Mecz towarzyski
4. 8 sierpnia 1954 Stadion Wojska Polskiego, Warszawa  Polska 2:0 2:2 Mecz towarzyski
5. 23 stycznia 1955 Beirut Municipal Stadium, Bejrut  Liban 1:1 3:2 Mecz towarzyski
6. 23 stycznia 1955 Beirut Municipal Stadium, Bejrut  Liban 2:1 3:2 Mecz towarzyski
7. 23 stycznia 1955 Beirut Municipal Stadium, Bejrut  Liban 3:1 3:2 Mecz towarzyski
8. 22 maja 1955 Stadion Narodowy im. Wasiła Lewskiego, Sofia  Egipt 1:1 2:1 Mecz towarzyski
9. 12 maja 1956 British Empire Exhibition Stadium, Londyn  Wielka Brytania 1:1 3:3 Eliminacje Igrzysk Olimpijskich 1956
10. 26 sierpnia 1956 Stadion Olimpijski, Wrocław  Polska 1:0 2:1 Mecz towarzyski
11. 10 września 1956 Stadion Narodowy im. Wasiła Lewskiego, Sofia  Rumunia 1:0 2:0 Mecz towarzyski
12. 30 listopada 1956 Olympic Park Stadium, Melbourne  Wielka Brytania 3:1 6:1 Igrzyska Olimpijskie 1956
13. 30 listopada 1956 Olympic Park Stadium, Melbourne  Wielka Brytania 4:1 6:1 Igrzyska Olimpijskie 1956
14. 30 listopada 1956 Olympic Park Stadium, Melbourne  Wielka Brytania 5:1 6:1 Igrzyska Olimpijskie 1956
15. 7 grudnia 1956 Melbourne Cricket Ground, Melbourne  Indie 2:0 3:0 Igrzyska Olimpijskie 1956
16. 29 września 1957 Stadion Narodowy im. Wasiła Lewskiego, Sofia  Polska 1:1 1:1 Mecz towarzyski
17. 5 października 1958 Walter Ulbricht Stadion, Berlin  NRD 1:1 1:1 Mecz towarzyski
18. 12 października 1958 Stadion VŽKG, Ostrawa  Czechosłowacja 1:0 1:0 Mecz towarzyski
19. 27 czerwca 1959 Stadion Centralny im. Lenina, Moskwa  ZSRR 1:0 1:1 Eliminacje Igrzysk Olimpijskich 1960

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jako szkoleniowiec prowadził kluby Marek Dupnica (12. miejsce w A RFG 1965/66)[14] oraz Hebar Pazardżik (9. miejsce w grupie południowej B RFG 1971/72)[5].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zespołowe[edytuj | edytuj kod]

Bułgaria
CSKA Sofia

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Из архивите на националния: първи отстранен Еврогранд (bułg.). cska1948.bg. [dostęp 2019-01-17].
  2. Избраха Стоичков за най-великата осмица в ЦСКА (bułg.). gol.bg. [dostęp 2019-01-17].
  3. Историята на българския футбол щеше да е по-бледа без д-р Стефан Божков (bułg.). 24chasa.bg. [dostęp 2019-01-17].
  4. 68 години ЦСКА! (bułg.). corner.dir.bg. [dostęp 2019-01-17].
  5. a b c d Димитър Миланов - Кариера в клуба (bułg.). fccska.com. [dostęp 2019-01-18].
  6. a b c Димитър Миланов (bułg.). hebarfc.com. [dostęp 2019-01-16].
  7. Рефер си играе на финала на „тука има, тука нема гол“ (bułg.). temasport.com. [dostęp 2019-01-22].
  8. a b Преди точно 60 години ЦСКА ето така стъпи гръмовно в Европа! (bułg.). 7dnicska.bg. [dostęp 2019-01-15].
  9. a b c Ето я първата победа на български шампион в Европа (bułg.). blitz.bg. [dostęp 2019-01-18].
  10. 1st leg: CSKA Sofia 8-1 Dinamo Bucureşti (ang.). uefa.com. [dostęp 2019-01-17].
  11. a b Пижо нямаше мач без гол (bułg.). blitz.bg. [dostęp 2019-01-17].
  12. a b Games of the XVI. Olympiad (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-01-17].
  13. Bulgaria - Record International Players (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-03-07].
  14. Марек не изпада заради хванат румънски рефер (bułg.). topsport.bg. [dostęp 2019-01-20].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W 1948 jako Septemwri Pri CDW Sofia, w latach 1948–1949 jako CDNW Sofia, w 1950 jako Narodna Wojska Sofia, w 1951 jako CDNW Sofia, w 1952 jako CDNA Sofia, w 1953 jako Sofijski Garnizon Sofia, od 1954 jako CDNA Sofia

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]