Dimityr Miłanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dimityr Miłanow
Димитър Миланов
Pełne imię i nazwisko Dimityr Miłanow Stojanow
Data i miejsce urodzenia 18 października 1928
Sofia
Data i miejsce śmierci 1995
Sofia
Wzrost 172 cm
Pozycja skrzydłowy, napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1946–1947 Botew Sofia
1947–1948 Septemwri Sofia
1948–1960 CDNA Sofia[a]
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1948–1959  Bułgaria 39 (19)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1965–1966 Marek Dupnica
1971–1972 Hebar Pazardżik
Dorobek medalowy
brąz Melbourne 1956 Piłka nożna

Dimityr Miłanow Stojanow (bułg. Димитър Миланов Стоянов, ur. 18 października 1928 w Sofii, zm. 1995 tamże) – bułgarski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, reprezentant Bułgarii w latach 1948–1959, brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich 1956, trener piłkarski.

Podczas kariery piłkarskiej nosił przydomek Piżo (bułg. Пижо), pochądzący od imienia bohatera bułgarskiej legendy ludowej[1]. Rozegrał 39 spotkań w reprezentacji Bułgarii, dla której zdobył 19 bramek i wywalczył z nią brązowy medal Igrzysk Olimpijskich. Zaliczany do grona legendarnego pokolenia piłkarzy CSKA Sofia z lat 50. XX wieku[2][3][4].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Grę w piłkę nożną rozpoczął w 1946 roku w drużynie Botew Sofia[5]. W latach 1947–1948 występował w Septemwri Sofia[5]. W 1948 roku został zawodnikiem Septemwri Pri CDW Sofia, z którym rozpoczął występy w nowo utworzonej Republikanskiej Futbołnej Diwiziji[5][6]. W ciągu 12 kolejnych lat wywalczył z tym klubem 10 tytułów mistrzowskich oraz trzykrotnie zdobył Puchar Bułgarii (wówczas pod nazwą Puchar Armii Sowieckiej)[6]. W trzech meczach finałowych Pucharu Bułgarii (1951, 1954, 1955) strzelił łącznie 6 goli, w tym uzyskał hat trick w spotkaniu przeciwko Spartakowi Płowdiw (5:2)[7]. W sezonach 1948/49 oraz 1951 zdobył tytuł króla strzelców bułgarskiej ekstraklasy[6].

W 1956 roku zadebiutował w europejskich pucharach, kiedy to wystąpił z CDNA Sofia w Pucharze Mistrzów[8]. Był to zarazem debiut bułgarskiego klubu w oficjalnych rozgrywkach międzynarodowych pod egidą UEFA[8][9]. W edycji 1956/57 zdobył on dwie bramki, obie w wygranym 8:1 spotkaniu I rundy przeciwko FC Dinamo Bukareszt[9][10]. W kolejnym etapie jego zespół uległ w dwumeczu FK Crvena zvezda (1:3 i 2:1) i odpadł z rywalizacji[9]. Po sezonie 1959/60 Miłanow odszedł z CDNA i zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

29 sierpnia 1948 zadebiutował w reprezentacji Bułgarii w wygranym 1:0 towarzyskim meczu przeciwko Czechosłowacji w Sofii. We wrześniu 1949 roku w spotkaniu z tym samym rywalem (3:1) zdobył pierwszą bramkę w drużynie narodowej. W 1952 roku wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach, na których Bułgaria odpadła w rundzie wstępnej, przegrywając po dogrywce z ZSRR[11]. Na kolejnym turnieju olimpijskim w Melbourne wywalczył ze swoją reprezentacją brązowy medal, pokonując w meczu o 3. miejsce 3:0 Indie[11][12]. Z czterema bramkami został wespół z dwoma innymi zawodnikami królem strzelców rozgrywek[12]. Ogółem w latach 1948–1959 rozegrał w zespole narodowym 39 spotkań i zdobył 19 goli[13].

Bramki w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

LP Data Miejsce Przeciwnik Bramka Rezultat Ranga meczu 
1. 7 listopada 1948 Stadion Junak, Sofia  Węgry 1:0 1:0 Mecz towarzyski
2. 4 września 1949 Stadion Československé Armády, Praga  Czechosłowacja 3:1 3:1 Mecz towarzyski
3. 18 maja 1952 Stadion Wojska Polskiego, Warszawa  Polska 1:0 1:0 Mecz towarzyski
4. 8 sierpnia 1954 Stadion Wojska Polskiego, Warszawa  Polska 2:0 2:2 Mecz towarzyski
5. 23 stycznia 1955 Beirut Municipal Stadium, Bejrut  Liban 1:1 3:2 Mecz towarzyski
6. 23 stycznia 1955 Beirut Municipal Stadium, Bejrut  Liban 2:1 3:2 Mecz towarzyski
7. 23 stycznia 1955 Beirut Municipal Stadium, Bejrut  Liban 3:1 3:2 Mecz towarzyski
8. 22 maja 1955 Stadion Narodowy im. Wasiła Lewskiego, Sofia  Egipt 1:1 2:1 Mecz towarzyski
9. 12 maja 1956 British Empire Exhibition Stadium, Londyn  Wielka Brytania 1:1 3:3 Eliminacje Igrzysk Olimpijskich 1956
10. 26 sierpnia 1956 Stadion Olimpijski, Wrocław  Polska 1:0 2:1 Mecz towarzyski
11. 10 września 1956 Stadion Narodowy im. Wasiła Lewskiego, Sofia  Rumunia 1:0 2:0 Mecz towarzyski
12. 30 listopada 1956 Olympic Park Stadium, Melbourne  Wielka Brytania 3:1 6:1 Igrzyska Olimpijskie 1956
13. 30 listopada 1956 Olympic Park Stadium, Melbourne  Wielka Brytania 4:1 6:1 Igrzyska Olimpijskie 1956
14. 30 listopada 1956 Olympic Park Stadium, Melbourne  Wielka Brytania 5:1 6:1 Igrzyska Olimpijskie 1956
15. 7 grudnia 1956 Melbourne Cricket Ground, Melbourne  Indie 2:0 3:0 Igrzyska Olimpijskie 1956
16. 29 września 1957 Stadion Narodowy im. Wasiła Lewskiego, Sofia  Polska 1:1 1:1 Mecz towarzyski
17. 5 października 1958 Walter Ulbricht Stadion, Berlin  NRD 1:1 1:1 Mecz towarzyski
18. 12 października 1958 Stadion VŽKG, Ostrawa  Czechosłowacja 1:0 1:0 Mecz towarzyski
19. 27 czerwca 1959 Stadion Centralny im. Lenina, Moskwa  ZSRR 1:0 1:1 Eliminacje Igrzysk Olimpijskich 1960

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jako szkoleniowiec prowadził kluby Marek Dupnica (12. miejsce w A RFG 1965/66)[14] oraz Hebar Pazardżik (9. miejsce w grupie południowej B RFG 1971/72)[5].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zespołowe[edytuj | edytuj kod]

Bułgaria
CSKA Sofia

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Из архивите на националния: първи отстранен Еврогранд (bułg.). cska1948.bg. [dostęp 2019-01-17].
  2. Избраха Стоичков за най-великата осмица в ЦСКА (bułg.). gol.bg. [dostęp 2019-01-17].
  3. Историята на българския футбол щеше да е по-бледа без д-р Стефан Божков (bułg.). 24chasa.bg. [dostęp 2019-01-17].
  4. 68 години ЦСКА! (bułg.). corner.dir.bg. [dostęp 2019-01-17].
  5. a b c d Димитър Миланов - Кариера в клуба (bułg.). fccska.com. [dostęp 2019-01-18].
  6. a b c Димитър Миланов (bułg.). hebarfc.com. [dostęp 2019-01-16].
  7. Рефер си играе на финала на „тука има, тука нема гол“ (bułg.). temasport.com. [dostęp 2019-01-22].
  8. a b Преди точно 60 години ЦСКА ето така стъпи гръмовно в Европа! (bułg.). 7dnicska.bg. [dostęp 2019-01-15].
  9. a b c Ето я първата победа на български шампион в Европа (bułg.). blitz.bg. [dostęp 2019-01-18].
  10. 1st leg: CSKA Sofia 8-1 Dinamo Bucureşti (ang.). uefa.com. [dostęp 2019-01-17].
  11. a b Пижо нямаше мач без гол (bułg.). blitz.bg. [dostęp 2019-01-17].
  12. a b Games of the XVI. Olympiad (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-01-17].
  13. Bulgaria - Record International Players (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-03-07].
  14. Марек не изпада заради хванат румънски рефер (bułg.). topsport.bg. [dostęp 2019-01-20].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W 1948 jako Septemwri Pri CDW Sofia, w latach 1948–1949 jako CDNW Sofia, w 1950 jako Narodna Wojska Sofia, w 1951 jako CDNW Sofia, w 1952 jako CDNA Sofia, w 1953 jako Sofijski Garnizon Sofia, od 1954 jako CDNA Sofia

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]