Piłka nożna w Watykanie
Piłka nożna (wł. calcio ˈkaltʃo) jest jednym z nielicznych sportów w Watykanie. Państwo ma własną reprezentację w piłce nożnej. Ponieważ jednak nie posiada boiska piłkarskiego spełniającego standardy FIFA, Watykan nie jest ani członkiem FIFA, ani UEFA.
Watykan wyłania mistrzów we własnej lidze składającej się z 16 drużyn i organizuje różne rozgrywki pucharowe.
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/Cortile.del.belvedere.1.jpg/220px-Cortile.del.belvedere.1.jpg)
Historia futbolu watykańskiego rozpoczęła się 7 stycznia 1521 roku, kiedy to w Watykanie w Cortile del Belvedere w obecności papieża Leona X rozegrano pierwszy mecz Calcio Fiorentino. Rozprzestrzenianie się piłki nożnej w Watykanie sięga XX wieku, dzięki pracy Sergio Valci.
Pierwszy współczesny mecz piłki nożnej miał miejsce w 1947 roku pomiędzy pracownikami Watykanu (4 drużyny), którego finał pomiędzy willami papieskimi a Fabbrica di San Pietro został jednak zawieszony z powodu wzajemnych nieporozumień. Piłka nożna została wtedy porzucona na prawie dwadzieścia lat. W 1966 roku powstała pierwsza watykańska drużyna piłkarska, SS Hermes Musei Vaticani, złożona z kustoszy, konserwatorów i pracowników Muzeów Watykańskich, której nazwa pochodzi od kopii posągu Praksytelesa przedstawiającego Hermesa umieszczonego na ośmiokątnym dziedzińcu Muzeum Pio-Clementino[1]. Klub rywalizował z amatorskimi zespołami na tym samym poziomie do 1970 roku, kiedy to idąc za jego przykładem, inne grupy pracowników Watykanu utworzyły swoje zespoły reprezentujące różne departamenty i urzędy: tak powstały: Gendarmeria, Ariete APSA, Sampietrini i Hercules Biblioteca, którzy startowali w Torneo Hermes[1].
Gdy liczba drużyn ponownie wzrosła, w sezonie 1972/73 zorganizowano pierwsze mistrzostwa Watykanu w piłce nożnej, koordynowane przez Sergio Valci, w których wzięło udział siedem drużyn i została wygrana przez pracowników "L’Osservatore Romano", gazety Stolicy Apostolskiej[1]. Od tego czasu mistrzostwa odbywają się corocznie, czasem z udziałem 12 drużyn[2].
W 1985 roku reprezentacja Watykanu rozegrała swój pierwszy mecz towarzyski, wygrywając 3:0 z austriacką reprezentacją dziennikarzy. Puchar Watykanu rozgrywano również od 1985 roku, a od 2007 roku także Superpuchar Watykanu, pomiędzy zdobywcą pucharu i mistrzem w danym sezonie[1].
Watykan zazwyczaj wyrażał silne poparcie dla piłki nożnej. Papież Jan Paweł II był podobno w młodości bramkarzem w Polsce i zagorzałym kibicem Cracovii[3].
Format rozgrywek ligowych
[edytuj | edytuj kod]W obowiązującym systemie ligowym rozgrywki odbywają się w jedynej lidze zwanej Campionato della Citta Vaticano lub Ligą ACDV (Attività Calcistica Dipendenti Vaticani).
Puchary
[edytuj | edytuj kod]Rozgrywki pucharowe rozgrywane w Watykanie to:
- Puchar Watykanu (Coppa Vaticana),
- Superpuchar Watykanu (Supercoppa Vaticana) – mecz między mistrzem kraju i zdobywcą Pucharu.
Reprezentacja narodowa
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Giampaolo Mattei: Lo scudetto vaticano? Ai Gendarmi E per gli Svizzeri. vatican.va, 2009-08-23. [dostęp 2021-11-25]. (wł.).
- ↑ Vatican City – List of Champions [online], RSSSF [dostęp 2021-11-25] (ang.).
- ↑ Pope: Football a moral guide to life [online], CNN.com, 10 stycznia 2008 [dostęp 2021-11-25] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Sport (w tym piłka nożna) na stronie Sport in Vaticano (wł.)