Pierwszy Protokół Fakultatywny do Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pierwszy Protokół Fakultatywny do Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych jest to protokół fakultatywny do Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Protokół powołuje instytucję skargi prywatnej obywatela przeciwko państwu, które naruszyło prawa człowieka wobec skarżącego. Skargę rozpatruje Komitet Praw Człowieka na posiedzeniu przy drzwiach zamkniętych.

Skarga musi spełniać kilka podstawowych warunków:

  • powinna być nieanonimowa
  • powinna być należycie udokumentowana
  • przed jej złożeniem należy wyczerpać wszystkie dostępne wewnątrzkrajowe środki zaradcze[1]
  • ta sama sprawa nie może być równocześnie rozpatrywana w ramach innej procedury międzynarodowego badań lub rozstrzygania sporów
  • treść skargi powinna dotyczyć naruszenia prawa gwarantowanego przez Pakt.

O skardze uznanej wstępnie za zasadną Komitet powiadamia państwo, któremu postawiono zarzuty. Państwo to przedstawić ma Komitetowi w ciągu 6 miesięcy pisemne wyjaśnienia lub oświadczenia naświetlające sprawę oraz wskazujące ewentualne środki zaradcze, jakie mogłyby być przez nie podjęte. Swój pogląd na sprawę Komitet przekazuje stronom sporu oraz włącza go do swego rocznego sprawozdania wedle 45 artykułu Paktu.

Przypisy

  1. Wyjątkiem od tej zasady jest przypadek przewlekłości procesu sądowego (bezzasadnej zwłoki w zastosowaniu tych środków)

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]