Pingyao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pingyao
平遥县
Ilustracja
Historyczne centrum Pingyao
Państwo  Chiny
Prowincja Shanxi
Populacja (2002)
• liczba ludności

490 000
Kod pocztowy 031100
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
Mapa lokalizacyjna Chińskiej Republiki Ludowej
Pingyao
Pingyao
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Pingyao
Pingyao
Ziemia 37°12′09″N 112°10′41″E/37,202500 112,178056
Portal Portal Chiny
Starożytne miasto Pingyaoa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj  Chiny
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, III, IV
Numer ref. 812
Regionb Azja, Australia i Oceania
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1997
na 21. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Pingyao (chiń.: 平遥, pinyin: Píngyáo) – chińskie miasto w prowincji Shanxi, oddalone o około 715 km od Pekinu i 80 km od stolicy prowincji Taiyuan. Podczas rządów dynastii Qing, Pingyao było finansowym centrum Chin. W mieście zachowała się doskonale utrzymana, tradycyjna architektura chińskiego ludu Han, co stało się przyczyną wpisania miasta na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1997 roku.

Zabytki[edytuj]

Pingyao do dziś zachowało wygląd z czasów dynastii Ming i Qing. W mieście znajduje się około 400 budynków z tego okresu, w których znajdują się liczne muzea, prezentujące codzienne życie dawnych mieszkańców, hotele, sklepy, warsztaty, a nawet domy mieszkalne. Tutejsze świątynie i posiadłości dają okazję przeglądu stylów architektonicznych i trendów w planowaniu miast na przestrzeni kilku stuleci w historii Cesarstwa Chińskiego.

Jedną z głównych atrakcji turystycznych Pingyao są mury miejskie o długości 6 km[1] wzdłuż których zbudowane były 72 wieże strażnicze. Pierwszy mur wzniesiono za panowania dynastii Zhou (827-728 p.n.e.), jednak większość dzisiejszych murów pochodzi z czasów dynastii Ming. Mury są wysokie na 12 metrów i szerokie na 4 metry, ciągną się na długości 6 km, okalając całą historyczną część miasta. W murze znajduje się sześć bram, po jednej po stronie północnej i południowej i po dwie po wschodniej i zachodniej. Oprócz czterech wież na rogach, na murze znajdują się 72 wartownie.

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Tony Wheeler. More China to experience. „Lonely Planet Magazine India”, s. 30, styczeń 2014. Bangalore: Lonely Planet. 

Bibliografia[edytuj]

  • Praktyczny przewodnik:Chiny. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2001, s. 384-385.

Linki zewnętrzne[edytuj]