Piotr Oszczanowski
Data urodzenia | |
---|---|
Dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu | |
Okres |
od 20 stycznia 2014 |
Poprzednik | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Piotr Oszczanowski (ur. 19 września 1965 we Wrocławiu)[1] – polski historyk sztuki, doktor nauk humanistycznych, specjalista sztuki dawnej, głównie nowożytnej. Od 2014 dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Działalność naukową w zakresie historii sztuki od studiów wiązał z Uniwersytetem Wrocławskim. W 1991 roku obronił dysertację magisterską pt. „Rzeźba manierystyczna z przełomu XVI i XVII wieku w kościele pw. Św. Trójcy w Żórawinie”, w 2001 r. dysertację doktorską „Gerhard Hendrik z Amsterdamu (1559–1615). Życie i twórczość wrocławskiego rzeźbiarza”. Promotorem tych prac był prof. dr hab. Mieczysław Zlat. Działalność zawodową w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego rozpoczął od 1991 roku jako asystent, następnie od 2002 roku jako adiunkt w Zakładzie Sztuki Nowożytnej, rok później adiunkt w Zakładzie Historii Sztuki Renesansu i Reformacji (do dziś), zaś w latach 2002–2005 pełnił funkcję wicedyrektora IHS UWr. Od 2014 roku pełni funkcję dyrektora Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Od 2015 roku członek Rady do Spraw Muzeów przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego[2].
Stypendysta m.in. Uniwersytetu im. Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem, Fundacji Lanckorońskich z Brzezia w Rzymie (1998), Uniwersytetu w Hamburgu (1998–2000); stypendium Fundacji im. Alexandra von Humboldt i Prezydenta Niemiec dr. Romana Herzoga. W latach 2004 i 2005 pełnił staż w Uniwersytecie im. Karola w Pradze.
W 2015 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[3]. W 2023 uhonorowany Śląską Nagrodą im. Juliusza Ligonia „za troskę o dziedzictwo kulturowe Dolnego Śląska, w tym wkład w przywrócenie pierwotnej świetności Ołtarzowi Andreasa Jerina”[4]. W 2023 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[5].
Publikacje (wybór)
[edytuj | edytuj kod]- Casus Żórawiny. Kościół Trójcy Świętej w Żórawinie około 1600 roku, Wrocław 2007
- Złoty medalion oprawiony czterema diamentami. Rzeźby Gerharda Hendrika z Amsterdamu z początku XVII wieku w Oleśnicy, Wrocław 2012
- Nagrobek Melchiora von Redern w czeskim Frydlancie (1605–1610), jako pomnik chrześcijańskiego rycerza. Opus vitae wrocławskiego rzeźbiarza Gerharda Hendrika z Amsterdamu, Wrocław 2013
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Biogram na oficjalnej stronie Muzeum Narodowego [1]
- ↑ Skład Rady na lata 2015–2018. [dostęp 2015-11-01].
- ↑ Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. www.gov.pl. [dostęp 2020-07-25].
- ↑ Uroczysta Gala wręczenia 47. Śląskiej Nagrody im. Juliusza Ligonia. e-civitas.pl, 2023-02-20. [dostęp 2023-10-25].
- ↑ M.P. z 2023 r. poz. 1301
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego
- Strona prywatna Piotra Oszczanowskiego. oszczanowski.uni.wroc.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-21)].
- Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego
- Członkowie Rady do Spraw Muzeów
- Dyrektorzy muzeów w Polsce
- Laureaci Śląskiej Nagrody im. Juliusza Ligonia
- Ludzie urodzeni we Wrocławiu
- Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
- Polscy historycy sztuki
- Polscy muzealnicy
- Wykładowcy Uniwersytetu Wrocławskiego
- Urodzeni w 1965
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)