Piotr Ufimcew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Piotr Ufimcew (ros. Пётр Я́ковлевич Уфи́мцев, ur. 1931 w Kraju Ałtajskimradziecki fizyk i matematyk, twórca teorii, na bazie której stworzono nowoczesną technologię stealth, umożliwiającą zmniejszenie wykrywalności obiektów znanymi metodami obserwacji.[1] Na początku lat 60 Ufimcew zaczął tworzyć modele matematyczne opisujące dyfrakcję fal elektromagnetycznych na obiektach dwu i trójwymiarowych. Wśród tych obiektów były też bryły obrotowe o skończonych rozmiarach, np. dysk, walec, stożek, paraboloida, warstwa kulista, cienki drut. Powstała fizyczna teoria dyfrakcji (ang. Physical Theory of Diffraction (PTD)). Rosjanie nie przewidzieli jednak, że znajdzie ona ważne zastosowania wojskowe, więc w 1962 jej rezultaty opublikowali w książce Metoda fal krawędziowych w fizycznej teorii dyfrakcji w wydawnictwie Radzieckie radio, a w 1971 książkę przetłumaczono na język angielski, pod tym samym tytułem.[2]

Denys Overholser - inżynier zajmujący się technologią stealth w zakładach zbrojeniowych Lockheed po lekturze tej książki uświadomił sobie, że Ufimcew stworzył aparat matematyczny do analizy propagacji fal radarowych, padających na samolot. Obecnie, w kręgu specjalistów stealth, powszechnie uważa się, że teoria Ufimcewa odegrała krytyczną rolę w opracowaniu amerykańskich samolotów stealth: myśliwca F-117 i bombowca B-2.

Przypisy

  1. Jerzy Liwiński, Marcin Rotkiewicz: Wojenna ciuciubabka. W: Polityka - nr 28 (2358) z dnia 2002-07-13; s. 74-76 [on-line]. [dostęp 2012-11-17].
  2. Ufimtsev, P. Ya.: Method of Edge Waves in the Physical Theory of Diffraction (ang.). [dostęp 2012-11-17].