Pisia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pisia
Ilustracja
Pisia Gągolina powyżej Żyrardowa
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość 58,5 km
Powierzchnia zlewni 501,4 km²
Źródło
Miejsce okolice Mszczonowa
Współrzędne 51°57′14,1″N 20°34′25,3″E/51,953917 20,573694
Ujście
Recypient Bzura
Miejsce Sochaczew
Współrzędne 52°12′27,9″N 20°12′35,2″E/52,207750 20,209778
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście
Staw na Bielniku w Żyrardowie

Pisiarzeka w województwie mazowieckim na Równinie Łowicko-Błońskiej, prawy dopływ Bzury (uchodzi w Sochaczewie). Długość rzeki wynosi 58,5 km, a powierzchnia zlewni 501,4 km².

Pisia powstaje z połączenia dwóch rzek: większej Pisi Gągoliny (dawniej zwanej Radziejówką) i mniejszej Pisi Tucznej. Obie mają źródła na Wysoczyźnie Rawskiej na południowy wschód od miasta Mszczonów i łączą się na południe od wsi Kaski.

Bieg[edytuj | edytuj kod]

Rzeka w górnym biegu jest stosunkowo płytkim (0,2–0,7 m) ciekiem o charakterze naturalnym, zmiennej szerokości, miejscami meandrującym. Jej zlewnię budują głównie piaski i żwiry licznych stożków napływowych, tworzących równiny aluwialne z wykształconymi glebami lekkimi i łatwo przepuszczalnymi. Zlewnia rzeki charakteryzuje się wyraźnym trójdzielnym podziałem geomorfologicznym. Jej górną część do linii ChrobotyGrzybek tworzy płaszczyzna morenowa, środkową część zlewni do linii WiskitkiBaranówIzdebno zajmują równiny aluwialne ze strefami wielkich stożków napływowych oraz płaskie pokrywy aluwialne. Całą zlewnię rzeki wypełniają osady czwartorzędowe, wśród których wyróżnia się utwory zlodowacenia południowopolskiego (gliny zwałowe, miejscami iły warwowe), środkowopolskiego (piaski, żwiry, mady rzeczne, mułki) oraz przedzielających je osadów interglacjalnych.

Pisia Gągolina jest od dawna zagospodarowana przez człowieka, wzdłuż jej biegu zbudowane są liczne sztuczne spiętrzenia i towarzyszące im zbiorniki wodne. Ich podstawową funkcją jest retencjonowanie wody w okresie zwiększonego przepływu oraz alimentowanie rzeki w okresie trwania niskich stanów. Wyrównują one także przepływy rzeki poniżej miasta Żyrardowa. Najważniejsze z nich to m.in. stawy w Grzegorzewicach i Radziejowicach oraz Hamernia i Zalew Żyrardowski. Łączna powierzchnia lustra wody zbiorników wynosi około 120 hektarów, zaś całkowita powierzchnia zlewni obliczona na podstawie „Podziału hydrograficznego Polski” (IMGW) zajmuje obszar 501,4 km².

Długość[edytuj | edytuj kod]

  • 44,8 km – Pisia Gągolina
  • 35,3 km – Pisia Tuczna
  • 13,7 km – Pisia po połączeniu się odnóg

Miejscowości nad Pisią[edytuj | edytuj kod]

Dopływy[edytuj | edytuj kod]

Pisia Gągolina:

Pisia Tuczna:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]