Grzegorzewice (powiat grodziski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorzewice
Pałac w Grzegorzewicach
Pałac w Grzegorzewicach
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat grodziski
Gmina Żabia Wola
Liczba ludności (2011) 158[1][2]
Strefa numeracyjna 46
Kod pocztowy 96-321[3]
Tablice rejestracyjne WGM
SIMC 0740406[4]
Położenie na mapie gminy Żabia Wola
Mapa lokalizacyjna gminy Żabia Wola
Grzegorzewice
Grzegorzewice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Grzegorzewice
Grzegorzewice
Ziemia51°58′13″N 20°37′27″E/51,970278 20,624167

Grzegorzewicewieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, w gminie Żabia Wola[4][5]. Leży nad Pisią Gągoliną.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie tarczyńskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego[6]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa skierniewickiego.

Mieszkańcy Grzegorzewic, co najmniej od roku 1800, trudnili się tkactwem płótna i sukna. Przed 1830 rokiem były tu znaczne fabryki tych tkanin. W 1827 roku folwark i wieś Grzegorzewice liczyły 24 domy i 190 mieszkańców, ok. 50 lat później było tu przeszło 400 mieszkańców.

W samych Grzegorzewicach i w ich najbliższej okolicy znajdują się liczne stawy retencyjne oraz hodowlane (niektóre nie są już eksploatowane), stanowiące ostoję wielu gatunków ptaków wodnych.

Integralne części wsi Grzegorzewice[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0740412 Ręczaj część wsi

Pałac w Grzegorzewicach - Od 1879 roku Julian Osipowicz Ankiewicz włada posiadłością, dworem, na prawie własności nabytym wraz z folwarkiem Kotbus od poprzednich właścicieli Ksawerego i Józefy Czermińskich. Jego córka Małgorzta Teodora Wiśniewska z Ankiewiczów sprzedaje majątek w 1905 roku Janowi Francewiczowi Kijewskiemu, od którego go odkupuje w 1909 roku Stefan Ignatiewicz Kuszell (zm. 1920) i przebudowuje murowany dwór oraz zakłada park (sprzedany przez jego córki Irenę i Janinę w 1927 roku). W latach trzydziestych XX wieku dwór zostaje rozbudowany do neorenesansowej formy pałacu przez chirurga stomatologa profesora Alfreda Seweryna Meissnera, który w jego sąsiedztwie tworzy zespół stawów hodowlanych istniejący do dziś. Od 1945 roku, po parcelacji majątku, pałac i park stopniowo ulegały zniszczeniu aż do 1973 roku, kiedy przekazano je Naczelnej Radzie Adwokackiej, która po remoncie i przebudowie wnętrz, urządziła w pałacu Dom Pracy Twórczej Adwokatury (do roku 2007).


Szlaki piesze[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-02-16].
  3. Poczta Polska. Wyszukiwarka kodów pocztowych
  4. a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 296, Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]