Pistolet Webley No. 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Webley No. 1
Webley & Scott 455 (6971800477).jpg
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Webley&Scott
Rodzaj pistolet samopowtarzalny
Historia
Prototypy 1906
Dane techniczne
Kaliber 11,56 mm
Nabój .455 Auto (11,56 × 24 mm)
Magazynek pudełkowy, 7 nab.
Wymiary
Długość 216 mm
Długość lufy 127 mm
Masa
broni 1,1 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 230 m/s

Webley No. 1 – brytyjski pistolet samopowtarzalny. Pierwszy pistolet samopowtarzalny przyjęty do uzbrojenia brytyjskich sił zbrojnych.

Historia[edytuj]

W 1904 roku zakłady Webley&Scott rozpoczęły produkcję pistoletu M1904. Pomimo starań firmy Webley nie został on oficjalnie przyjęty do uzbrojenia armii brytyjskiej. W 1906 roku rozpoczęto prace nad nową konstrukcją, następcą M1904.

Nowy pistolet powstawał długo, ale ostatecznie w 1913 roku został oficjalnie przyjęty do uzbrojenia Royal Navy jako pistolet No. 1 Mk I.

Do 1915 roku pistoletu w wersji No. 1 Mk II (z dostawną, drewnianą kolbą) używali brytyjscy lotnicy. Z uzbrojenia lotnictwa No.1 został wycofany po uzbrojeniu samolotów w lotnicze karabiny maszynowe.

Opis[edytuj]

Webley No. 1 był bronią samopowtarzalną. Zasada działania oparta o krótki odrzut lufy. Zamek ryglowany przez przekoszenie lufy. Płaska sprężyna powrotna umieszczona pod prawą okładką chwytu. Mechanizm uderzeniowy kurkowy, bez samonapinania.

Pistolet No. 1 był zasilany ze wymiennego, jednorzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 7 naboi.

Lufa gwintowana, posiadała siedem bruzd prawoskrętnych.

Przyrządy celownicze mechaniczne, stałe (muszka i szczerbinka).

Bibliografia[edytuj]

  • Frederick Myatt, Pistolety i rewolwery. Ilustrowana historia broni krótkiej od szesnastego wieku do czasów współczesnych, ESPADON 1993. ​ISBN 83-85489-06-1​.