Kolcosznicowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Platacanthomyidae)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kolcosznicowate
Platacanthomyidae
Alston, 1876
Platacanthomys lasiurus
Platacanthomys lasiurus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Rodzina kolcosznicowate
Synonimy
  • Platacanthomyinae Alston, 1876[1]
  • Platacanthomyidae Miller i Gidley, 1918[1]
  • Platacanthomyini Ognev, 1947[1]
  • Typhlomyinae Ognev, 1947[1]
Rodzaje

Kolcosznicowate[2] (Platacanthomyidae) – rodzina gryzoni zamieszkujących tereny południowej części Azji: południowe prowincje Chin i północno-zachodni Wietnam (Typhlomys cinereus) oraz indyjski stan Kerala (Platacanthomys lasiurus)[1].

Systematyka[edytuj]

Takson był pierwotnie lokowany przez Edwarda Alstona, w rodzinie myszowatych. Później zoolodzy sytuowali go w popielicowatych (Thomas 1896), w nadrodzinie myszowe (Muroidea (Miller i Gidley 1918)), w nadrodzinie Gliroidea (Simpson 1945), rodzinie chomikowatych (Chaline et al. 1977), ponownie w nadrodzinie Muroidea (Musser and Carleton 2005), a ostatecznie po badaniach filogenetycznych przeprowadzonych przez zespół Jansa, Giarla i Lim (2009) został uznany za odrębną rodzinę rzędu gryzoni[3].

Rodzina Platacanthomyidae obejmuje trzy rodzaje, ale tylko dwa gatunki żyją współcześnie[1]:

Neocometes brunonis
Neocometes orientalis
Neocometes similis
Platacanthomys dianensis
Platacanthomys lasiurus
Typhlomys cinereus
Typhlomys hipparionium
Typhlomys intermedius
Typhlomys macrourus
Typhlomys primitivus

Etymologia[edytuj]

Nazwa „Platacanthomyidae” wywodzi się z greki – od słów: πλάτη (plate) znaczącego „spłaszczona” i ἄκανθα (akantha) – „szczecina” oraz μῦς (mys), znaczącego „mysz” i jest aluzją do sierści, która w części grzbietowej tych gryzoni przetykana jest długim włosem[4].

Kopalne ślady występowanie Platacanthomyidae[edytuj]

Kopalne ślady TyphlomysT. primitivus i T. hipparionium – datowane na późny miocen zostały odnalezione w chińskiej prowincji Junnan. Pochodzące z późnego pliocenu szczątki T. macrourus i T. hipparionium odkryto w prowincjach Syczuan i Kuejczou. Mimo iż współcześni przedstawiciele Platacanthomys znani są jedynie z półwyspu Indyjskiego, to kopalne ślady ich przodków (P. dianensis) odkryto w chińskiej prowincji Junnan[1].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Platacanthomyidae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2012-04-14]
  2. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  3. Sharon A. Jansa, Thomas C. Giarla. The Phylogenetic Position of the Rodent Genus Typhlomys and the Geographic Origin of Muroidea. „Journal of Mammalogy”. 90 (5), s. 1083–1094, 2009. DOI: 10.1644/08-MAMM-A-318.1. ISSN 1545-1542 (ang.). 
  4. R. Hunter, Charles Morris: The New National Dictionary, Encyclopaedia and Atlas. Chicago: Belford, Middlebrook & Company, 1898, s. 3638.