Podgórski (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Podgórski.svg

Podgórskipolski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu czerwonym podkowa złota, przeszyta strzałą srebrną.

klejnot - wieża uszkodzona, czerwona, na której dwie płonące pochodnie.

Labry czerwone, podbite złotem.

Powyższa rekonstrukcja herbu pochodzi od Tadeusza Gajla. Wcześniejsi autorzy rekonstruowali jednak herb nieco inaczej. Juliusz Karol Ostrowski dał podkowę i strzałę o barwach nieznanych (mimo że labry zamieścił podbite złotem), oraz strzałę umieścił pod podkową[1]. Józef Szymański natomiast twierdzi, że strzała w herbie jest złota, zaś w klejnocie znajdują się nie pochodnie, a działa[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nobilitacja Sebastiana Podgórskiego z 5 listopada 1581[2].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Podgórski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 1. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 453.
  2. a b Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 217. ISBN 83-7181-217-5.