Polska (miesięcznik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
„Polska”
Częstotliwość

miesięcznik

Państwo

 Polska

Wydawca

RSW Prasa-Książka-RuchPolska Agencja Interpress

Tematyka

kultura

Pierwszy numer

wrzesień 1954

Ostatni numer

1999

Redaktor naczelny

Jerzy Piórkowski

Format

28 × 36,5 cm

Liczba stron

48

„Polska” – polski miesięcznik wydawany w ośmiu wersjach językowych przez wydawnictwo Interpress od września 1954 do roku 1999. Ze względu na wprowadzenie stanu wojennego zawieszone od stycznia 1982 roku. Reaktywowane w październiku 1998 roku.

Miesięcznik ukazywał się w wersjach: polskiej („Polska”), angielskiej („Poland”), francuskiej („La Pologne”), niemieckiej („Monatsschrift Polen”), hiszpańskiej („Polonia”), rosyjskiej („Польша”), szwedzkiej („Månadstidskriften Polen”) i czeskiej („Polsko”). Redaktorem naczelnym był Jerzy Piórkowski.

Drukowany był w formacie 28 × 36,5 cm w objętości 48 stron (czasami 72 stron) w drukarni wklęsłodrukowej RSW Prasa w Warszawie przy ul. Okopowej. Nakład wersji językowych nie był ujawniony.

Kierownikiem artystycznym był Lech Zahorski.
Stałymi fotografami byli Piotr Barącz, Marek Holzman, Tadeusz Rolke, Eustachy Kossakowski i Irena Jarosińska.
Z miesięcznikiem współpracowali m.in. Andrzej Osęka, Jerzy Waldorff i Joanna Guze.

Na ostatnich stronach zamieszczane były rysunki humorystyczne, najczęściej bez podpisów, których autorami byli Eryk Lipiński, Anna Gosławska-Lipińska (Ha-Ga), Gwidon Miklaszewski, Zbigniew Lengren, Andrzej Czeczot, Zbigniew Ziomecki i in.

Ukazywały się reklamy polskich firm produkujących towary przeznaczone na eksport.
Redakcja zamawiała też artykuły u wybitnych artystów i profesorów wyższych uczelni. Ukazywały się wywiady z odwiedzającymi Polskę artystami i uczonymi z zagranicy.

W każdym numerze zamieszczano wiele reprodukcji dzieł dawnego i współczesnego polskiego malarstwa i grafiki. Okładki projektowali graficy należący do polskiej szkoły plakatu.

Miesięcznik przeznaczony dla zagranicznego czytelnika prezentował polską kulturę i sztukę w atrakcyjnej formie graficznej. Był drukowany na doskonałym papierze, z wieloma całostronicowymi ilustracjami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Egzemplarze archiwalne czasopisma w różnych wersjach językowych