Popielak (góra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Popielak
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Sowie
Wysokość 860[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Popielak
Popielak
Ziemia50°38′00,79″N 16°33′30,31″E/50,633553 16,558419

Popielak (860 m n.p.m.), niem. Ascherkoppe – góra w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich.

Położenie i opis[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie położone jest w środkowo-południowej części Gór Sowich, po południowo-wschodniej stronie od przełęczy Bielawska Polana, około 3,0 km na wschód od Jugowa[1]. Kopulasty szczyt o płaskim obszernym wierzchołku, z wyraźnym podkreśleniem zboczy, położony w środkowej części masywu sowiogórskiego. Zbocza szczytu porastają lasy świerkowo-bukowe regla dolnego, drzewostan porastający szczytową partie wzniesienia jest poważnie zniszczony w wyniku opadów kwaśnych deszczy[1]. Wzniesienie położone jest na obszarze Parku Krajobrazowego Gór Sowich[1]. Ze zboczy Popielaka otwierają się rozległe widoki na: Góry Sowie, Przedgórze Sudeckie ze Ślężą oraz pasma górskie otaczające ziemię kłodzką[1].

Wieża widokowa[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie XIX i XX wieku na szczycie stała drewniana wieża widokowa. Mimo że Popielak jest wyraźnie niższy od sąsiadującej z nim Kalenicy czy Słonecznej, to właśnie jego walory odkryto wcześniej. W 1889 roku dzierżoniowskie Towarzystwo Sowiogórskie wybudowało na szczycie dziesięciometrowej wysokości drewnianą konstrukcję, którą nazwano wieżą Heleny (niem. Helenen Turm)[1]. W 1914 roku postawiono drugą drewnianą wieżę, którą rozebrano w 1927 roku ze względu na zły stan techniczny[1]. Sześć lat później na oddalonym o około kilometr szczycie Kalenicy, postawiono stalowej konstrukcji wieżę widokową. Wieży na Kalenicy nadano imię Paula von Hindenburga.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez szczyt przechodzi szlak turystyczny czerwony szlak turystyczny – odcinek Szlaku Sudeckiego z Wielkiej Sowy do Srebrnej Góry i dalej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 304. ISBN 83-85773-12-6.
  2. Mapa szlaków turystycznych. [dostęp 2017-11-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]