Powiat sarneński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powiat sarneński
powiat
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo wołyńskie
Data powstania 15 marca 1920
Siedziba Sarny
Powierzchnia 5478 km²
Populacja (1931)
• liczba ludności

181,3 tys.
• gęstość 33,1 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gmin miejskich 3
Liczba gmin wiejskich 9
Położenie na mapie województwa
POL powiat sarneński map.svg
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Powiat sarneński - powiat utworzony 15 marca 1920 r. pod Zarządem Cywilnym Ziem Wołynia i Frontu Podolskiego z dotychczasowych gmin powiatu rówieńskiego: Wysock, Dąbrowica, Lubikowicze, Niemowicze i Wiry oraz gmin powiatu owruckiego: Kisorycze, Olewsk i Jurowo[1]. 1 czerwca 1920 r. przekazany Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej (w granicach należących dawniej do powiatu rówieńskiego)[2]. 12 grudnia 1920 r. do powiatu pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych przyłączono gminy: Bereźnica, Włodzimierzec, Horodziec, Rafałówka i Bielska Wola z powiatu łuckiego[3]. 19 lutego 1921 r. wszedł w skład nowo utworzonego województwa poleskiego II Rzeczypospolitej[4]. 16 grudnia 1930 r. został przyłączony do województwa wołyńskiego[5]. Jego siedzibą było miasto Sarny. W skład powiatu wchodziło 9 gmin wiejskich, 3 miejskie, 172 gromady wiejskie (sołectwa), 1 miasto i 5 miasteczek. 1 stycznia 1923 r. wyłączono gminę Wysock do nowo utworzonego powiatu stolińskiego[6].

Dane[edytuj]

Powiat sarneński zajmował północno-wschodnią część województwa wołyńskiego i graniczył: od zachodu z powiatami kowelskim i łuckim, od północy z województwem poleskim (powiaty piński i stoliński), od wschodu granica jego przebiegała wzdłuż granicy państwowej Polska-ZSRR, zaś od południa graniczył z powiatem kostopolskim.

Powierzchnia powiatu wynosiła 5.478 km2, a ludność 181,3 tys. osób (według spisu z 1931 r.), a więc dawała wskaźnik zamieszkania 33 osoby na 1 km2.

Według drugiego powszechnego spisu ludności z 1931 roku powiat liczył 181 284 mieszkańców, 28 192 było rzymskokatolickiego wyznania, 450 – unickiego, 132 241 – prawosławnego wyznania, 816 – augsburskiego, 65 – reformowanego, 57 – unijne ewangelickie, 762 osób podało wyznanie ewangelickie bez bliższego określenia, 2 478 – inne chrześcijańskie, 16 088 – mojżeszowe, 5 – inne niechrześcijańskie, 122 osób nie podało przynależności konfesyjnej[7].

Podział administracyjny[edytuj]

Gminy[edytuj]

Miasta[edytuj]

Starostowie[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Dz. Urz. ZCZWiFP z 1920 r. Nr 2, poz. 20
  2. Dz. Urz. ZCZW z 1920 r. Nr 42, poz. 1058
  3. Dz. Urz. ZTPiE z 1920 r. Nr 5, poz. 49
  4. Dz.U. 1921 nr 16 poz. 93
  5. Dz.U. 1930 nr 82 poz. 649
  6. Dz.U. 1922 nr 116 poz. 1051
  7. Drugi Powszechny Spis Ludności z Dn. 9.XII 1931 r. Mieszkania i Gospodarstwa Domowe. Ludność. Stosunki /Zawodowe. Województwo Wołyńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938, s. 27.
  8. a b M.P. 1929 nr 93 poz. 223
  9. "Polesie" (tygodnik), nr 16, 18 listopada 1928, s. 12
  10. Dz.U. 1928 nr 46 poz. 452
  11. a b 1 stycznia 1923 r. wyłączono z powiatu sarneńskiego i przyłączono do powiatu stolińskiego Dz.U. 1922 nr 116 poz. 1051
  12. zdegradowane (Dz. U. Z.C.Z.W. Nr 13 poz. 112)
  13. Ruch służbowy. W starostwach. „Dziennik Urzędowy Zarządu Terenów Przyfrontowych i Etapowych”, s. 6, Nr 1 z 20 października 1920.